ปีชางเลอที่สิบเอ็ด เพิ่งผ่านพ้นปีใหม่ไป โอรสสวรรค์แต่งตั้งว่าที่กษัตริย์
ก่อนหน้านี้เขาไม่ยอมตัดสินใจมาโดยตลอด แต่จู่ๆ ก็มาแต่งตั้งว่าที่กษัตริย์เสียแล้ว ทำเอาชาวเมืองหลวงวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา
มีเสียงเล่าลือในหมู่ราษฎรว่า สุขภาพของโอรสสวรรค์ย่ำแย่ลงทุกวัน
ตอนเพิ่งเสร็จสิ้นงานชุมนุมใหญ่รุ่งเรืองสำราญเมื่อปีกลาย โอรสสวรรค์ก็ต้องไปพักผ่อนเร็วกว่าเมื่อก่อน
ไป๋ฉีนำเรื่องนี้ไปแจ้งต่อเจียงฉางเซิงเช่นกัน เจียงฉางเซิงกลับไม่ได้ใส่ใจ เพราะตัวเขาห่างจากเจียงซิ่งสี่รุ่น และมิได้ชมชอบเจียงซิ่งเท่าใด
สามารถช่วยให้เจียงซิ่งขึ้นครองราชย์ได้ ก็นับว่าสงสารอีกฝ่ายมากพอแล้ว ไยต้องไปประจบและช่วยเหลือเขาอีก
ราชสกุลเจียงมิได้ขาดแคลนคนที่จะมาเป็นฮ่องเต้
อีกประการ เป็นหรือตายนั้นขึ้นอยู่กับชะตาอย่างมาก ที่สุดเขาสามารถช่วยให้เจียงซิ่งมีอายุยืนยาวออกไปได้อีกสองสามปี โอสถชนิดนี้เตรียมเอาไว้ในคลังของแคว้นเรื่อยมาอยู่แล้ว และเจียงซิ่งก็เริ่มกินมาหลายปีแล้ว
“คิดไม่ถึงว่าเจียงซิ่งจะจากไปเร็วกว่าพ่อของเขา เช่นนี้ไม่ช่วยเขาพูดเสียเป็นดี”
ไป๋ฉีทอดถอนใจ มันไม่ได้สนิทสนมกับทายาทของเจียงซิ่งมากนัก ฉะนั้นเมื่อเทียบกับการที่โอรสของเจียงซิ่งขึ้นครองราชย์ มิสู้ให้เจียงเช่อเป็นโอรสสวรรค์ต่อไปดีกว่าหรือ อย่างน้อยมันยังจะได้ประโยชน์มากกว่า
เจียงฉางเซิงกล่าวว่า “เจ้าเจียงเช่อนั่นไม่มีแก่ใจจะเป็นฮ่องเต้นานแล้ว วันๆ เอาแต่ห
