หากการพัฒนาทั้งหมดขึ้นนอยู่กับระบบ และฉันควรทำอย่างไรหากค่าประสบการณ์หมดลงในอนาคต แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่ฉันเป็นปลาเค็ม แต่ฉันยังเป็นปลาเค็มในอุดมคติ แม้ว่าอุดมคตินั้นจะไร้สาระไปหน่อยก็ตาม
ถ้าอยากอยู่อย่างสบายในอนาคต คุณต้องรู้จักจัดระเบียบชีวิต
“แบบนี้…” ฟิลด์ใช้ปลายไม้กายสิทธิ์ของเขาแตะตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องบนกระดาษเปลี่ยนเป็นคำอื่น “นี่เป็นการใช้คาถาแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างง่าย ศาสตราจารย์มักกอนนากัลสอนเคล็ดลับนี้ในเทอมที่แล้ว .”
“เมื่อฉันเรียนรู้เทคนิคการอัญเชิญ ฉันจะฝึกฝนมัน”
“เธอควรสอนในภาคเรียนนี้ด้วย และนายจะมีโอกาสได้เรียนรู้มัน” ฟิลด์สแกนกระดาษสาปของอัลเบิร์ตชั่วครู่ และเธอก็พบว่าเด็กนักเรียนคนนี้มีความสามารถมากกว่าที่เธอคิด นี่เป็นระดับของน้องใหม่จริงๆหรอ?
เมื่อนึกถึงฉากที่เธอเขียนกระดาษเป็นครั้งแรก มันช่างตรงกันข้าม จู่ๆ เธอก็มีความปรารถนาที่จะฉีกกระดาษนั้นทิ้งไป
แต่สิ่งสุดท้ายที่เขียนนี่มันคืออะไร?
“นายอยากเข้าร่วมชมรมเวทมนตร์คาถาด้วยไหม” ฟิลด์เงยหน้าขึ้นและถามด้วยท่าทางแปลก ๆ
“มีชมรมคาถาด้วยหรอ” อัลเบิร์ตถาม
“แน่นอนว่ามี” ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฟิลด์ยิ้มอย่างไม่ปรานี “อย่างไรก็ตาม ระวังทับซ้อนกับสโมสรการแปลงร่างล่ะ”
“การแสดงออกของเธอคืออะไร”
“ไม่มีอะไร”
“ยังไงก็ตาม ศาสตราจารย์ฟลิตวิคจะต้องผิดหวังอย่างแน่นอน ทำไมนายถึงไม่ได้ไปเรเวนคลอกันนะ” ฟิลด์พูดอย่างกะทันหัน
