“ไม่ว่าจะอยู่บ้านหลังไหน พวกเขาก็เรียนเหมือนกันไม่ใช่หรอ?” อัลเบิร์ตพูดโดยไม่ลังเล
“ถูกตัอง” ฟิลด์ชี้ไปที่แผ่นหนังและพูดว่า “สักวันหนึ่ง ถ้านายประดิษฐ์สิ่งนี้จริงๆ อย่าลืมให้ฉันชิ้นหนึ่ง ถ้ามันแพงเกินไป ฉันคงไม่สามารถจ่ายได้”
“อย่ากังวล ฉันจะให้เธอวันละชิ้นเลยถ้ามันถูกประดิษฐ์ขึ้น!” อัลเบิร์ตขมวดคิ้วและกระซิบ “ฉันจะประดิษฐ์มันในอนาคตแน่ๆ!”
“ฉันแนะนำให้นายอ่านหนังสือเล่นแร่แปรธาตุ บางทีนายอาจจะประสบความสำเร็จจริงๆ!” ฟิลด์ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันรออยู่นะตะเกียงวิเศษ!”
“การเล่นแร่แปรธาตุ?” อัลเบิร์ตพึมพำ เมื่อพูดถึงการเล่นแร่แปรธาตุ เขานึกถึงนิโคลัส เฟลมเมล
การเล่นแร่แปรธาตุโบราณควรหมายถึงการใช้หลักการเคมี การเล่นแร่แปรธาตุของพ่อมดคืออะไร? มันเป็นเคมีด้วยเหรอ?
หรือด้านอื่นๆ?
เหมือนการปรุงยา มันเป็นเวทย์มนตร์ชนิดหนึ่งหรือเปล่า?
หลังจากสนทนากับฟิลด์ อีกสองสามคำ อัลเบิร์ตก็เก็บของและจากไป เขากำลังจะไปพักผ่อนในหอพัก แล้วก็จัดการส่งของให้กับครอบครัวของเขา
ส่วนเรื่องการเล่นแร่แปรธาตุเอาไว้มาอ่านหลังจากอ่าน “คำสาปที่ถูกเลือกของศตวรรษที่สิบเก้า” จบก่อนแล้วกัน
เราควรค่อยๆกินทีละนิดเดี๋ยวมันจะติดคอตายเอา
“เมื่อกี้ใครเหรอ?” แชนน่าถามด้วยความสงสัยตามอัลเบิร์ต เธอยังได้ยินการสนทนาบางอย่างระหว่างทั้งสอง
