อัลเบิร์ตขี่ไม้กวาดรอบสนามควิดดิชหลายครั้ง เขาบินเร็วขึ้นและเร็วขึ้น เกือบจะถึงขีดจำกัดของการกวาดดาวเจ็ดดวง
คนทั้งสี่ด้านล่างอ้าปากด้วยความประหลาดใจ และพวกเขาจ้องเขม็งจนตาแทบทะลุออกจากเบ้า
“นายบินได้ดีมาก!”
ไม่กี่นาทีต่อมา ชาร์ลีพูดติดอ่างที่ท่าจอดอัลเบิร์ต เขารู้สึกเหลือเชื่อ เขาได้เห็นการเติบโตของเด็กปี1คนนี้ด้วยสายตาของเขาเอง จากช้าไปเร็ว ค่อยๆ ปรับตัว
นี้มันผ่านไปนานเท่าไหร่เอง?
พรสวรรค์แบบนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ!
อัลเบิร์ตเกือบคุ้นเคยกับการใช้ไม้กวาดในเวลาเพียงไม่กี่นาที และใช้การบินด้วยความเร็วสูงได้
ลี จอร์แดน ซึ่งยืนอยู่ข้างฝาแฝดทั้งสอง มองที่อัลเบิร์ตด้วยท่าทางที่ซับซ้อน ตอนแรกเขาคิดว่าเขาบินได้ดี แต่ไม่คิดว่าจะมีคนที่มีพรสวรรค์มากกว่า
นี่คืออัจฉริยะในตำนานงั้นเหรอ?
แน่นอน ถ้าเขารู้ว่าอัลเบิร์ตได้อัพเกรดทักษะการบินของเขา (ไม้กวาด) เป็นระดับ 1 เพื่อที่จะสนุกกับความเร็วของเขา เขาคงไม่คิดอย่างนั้น
“ขอโทษที ฉันอดไม่ได้น่ะ” อัลเบิร์ตขอโทษชาร์ลีทันทีหลังจากลงจากไม้กวาด
อีกอย่าง มันรู้สึกดีมากที่ได้บินไม้กวาด
“นายเก่งมากเลย” ชาร์ลีตบไหล่อัลเบิร์ตแล้วพูดว่า “พวกนายทุกคนมีพรสวรรค์มาก พวกนายสามารถพิจารณาที่จะเป็นผู้เล่นสำรองของทีมได้ หากมีเวลาพวกนายก็สามารถเข้าร่วมการฝึกด้วยกันได้”
ชาร์ลีพอใจกับการเก็บเกี่ยวในวันนี้มาก ทั้งเฟร็ดและจอร์จและเพื่อนอีกสองคนมีพรสวรรค์ในการบิน
