สัตว์ประหลาดฟันผุเรียนรู้วิธียกแท่งกระดูกและเคาะกับครูสอนบัลเล่ต์ที่น่าสงสารจริงๆ
ฉากนี้ทั้งน่าเศร้าทั้งน่าร้องไห้จริงๆ
อัลเบิร์ตหัวเราะอย่างมีความสุข เดินไปที่กำแพงสีขาว เอื้อมมือไปแตะกำแพงสีขาว นี่เป็นกำแพงหินที่แข็งมาก และไม่มีอะไรตอบสนอง
เงื่อนไขในการเข้าคือต้องเดินผ่านกำแพงนี้สามครั้งและจดจ่ออยู่กับสิ่งที่คุณต้องการ
“ผ่าน?” อัลเบิร์ตยกไม้กายสิทธิ์ขึ้น และแสงสีซีดส่องไปที่ปลายด้านหนึ่งของกำแพงสีขาว มีหน้าต่างอยู่ตรงนั้น เขาหันกลับมาและเห็นแจกันทรงสูงอีกครั้ง
อืมฉันต้องเดินผ่านสามครั้งสินะ?
“ที่ฝึกเวทย์มนตร์ สถานที่ฝึกเวทย์มนตร์…” อัลเบิร์ตตั้งสมาธิ เดินไปที่หน้าต่างที่ปลายด้านหนึ่งของกำแพงสีขาวแล้วหันกลับมา แล้วหันกลับมาที่แจกันที่ปลายอีกด้านหนึ่ง
เขากระซิบคำหนึ่ง และเมื่อเขาหันกลับมาเป็นครั้งที่สาม ก็มีการเปลี่ยนแปลงบนผนัง
ลวดลายมากมายปรากฏขึ้นจากผนังสีขาว และประตูเรียบๆ ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น
อัลเบิร์ตอารมณ์ดีเพราะเขารู้ว่าเขาทำสำเร็จ เขาจับที่จับทองแดง เปิดประตูและเดินเข้ามา ภายในเป็นห้องกว้างขวางที่มีไฟฉายจุดรอบผนัง คล้ายกับห้องเรียน
มีชั้นวางหนังสือไม้มากมายบนผนังพร้อมหนังสือหลายร้อยเล่ม อัลเบิร์ตสงสัยว่าหนังสือเหล่านี้ถูกนำมาจากห้องสมุด อีกด้านมีตุ๊กตาสำหรับฝึกเวทย์มนตร์
“ดีมาก” อัลเบิร์ตพูดเบาๆ ด้วยหนังสือเหล่านี้ เขาไม่ต้องไปห้องสมุดเพื่อหาหนังสือมาอ่านแล้ว
