ตอนที่20 งานเลี้ยง
นักเรียนทุกคนต่างประหลาดใจกับเวทย์มนตร์วิเศษของดัมเบิลดอร์ แต่พวกเขาก็อดที่จะกังวลเกี่ยวกับอาหารอร่อย ๆ ที่อยู่ตรงหน้ามากกว่าที่จะสนใจว่าอาจารย์ใหญ่ทำมันได้ยังไง
อัลเบิร์ตรู้ว่าสิ่งนี้ทำได้อย่างไร ดัมเบิลดอร์เคลื่อนย้ายอาหารจากห้องครัวด้านล่างห้องโถงผ่านเวทมนตร์ที่ฮัฟเฟิลพัฟทิ้งไว้และถ้วยทองคำฮัฟเฟิลพัฟซึ่งใช้เป็นฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์เป็นบ้านหลังแรกของฮอกวอตส์ที่ช่วยเอลฟ์ประจำบ้านในการลำเลียงอาหารวิเศษ
อัลเบิร์ตไม่ลืมที่จะนำเรื่องนี้ไปถามหัวหน้าบ้านข้างๆเขา แต่ปากของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยอาหารเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตั้งใจจะตอบคำถามนี้
อาหารเย็นเยอะแยะหลากหลายมาก
แม้ว่าฉันจะไม่สามารถพูดถึงความละเอียดอ่อนได้ แต่มันก็จะอิ่มท้องของทุกคนได้อย่างแน่นอน
อัลเบิร์ตหยิบสเต็กให้กับตัวเองและหั่นมันช้าๆ จริงๆแล้วเขาไม่ได้หิวมาก เขากินตลอดเวลาระหว่างทาง
คนอื่น ๆ ก็เริ่มกิน ลีจอร์แดนซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกำลังเคี้ยวน่องไก่ด้วยมือข้างหนึ่งดูมีความสุขมาก
หลังจากงานเลี้ยงเริ่มขึ้นเหล่าผีก็ปรากฏตัวขึ้นทีละตัวโผล่ออกมาจากทั่วปราสาททักทายเด็กใหม่และทำให้เกิดความปั่นป่วน
ผีของกริฟฟินดอร์เป็นขุนนางชายคนนึงและน่าจะเป็นนิคหัวเกือบขาดในตำนาน
“สวัสดี คุณผี” อัลเบิร์ตกลืนเนื้อวัวและทักทายนิคหัวเกือบขาด
“ฉันคิดว่าฉันอยากให้เธอเรียกฉันว่าเซอร์นิโคลัสเดอมินซี – โปปิงตันมากกว่า” ผีกล่าวว่า
