เขาดึงไม้กายสิทธิ์ออกมาทำความสะอาดคราบน้ำบนโต๊ะและหนังสือพิมพ์แล้วถามว่า “จะลองชิมไหม”
เขายกไม้กายสิทธิ์ขึ้นแล้วเคาะที่ถุงกระดาษลูกกวาดบนโต๊ะแล้วเปลี่ยนเป็นถ้วยพลาสติก
“ว้าว!” จู่ๆฝาแฝดก็ส่งเสียงเกินจริง
“เกิดอะไรขึ้น?” อัลเบิร์ตมองพวกเขาอย่างสงสัยและพูดว่า: “ซ้ำกันเป็นคู่”
เขาใช้คาถาคัดลอกเพื่อเปลี่ยนถ้วยพลาสติกให้เป็นสาม
“ นายเพิ่งใช้เวทมนตร์ใช่มั้ย?”
“โอ้มันเคล็ดลับที่ได้เรียนรู้ในหนังสือคาถามีประโยชน์มากเลยล่ะ” อัลเบิร์ตพูดเบา ๆ ว่า “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
“ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า!?” Li Qiaodan พูดเบา ๆ ว่า “แน่นอนฉันจำได้ว่านายเป็นพ่อมดมักเกิ้ล”
“ แล้วไง?” อัลเบิร์ตถามพลางเลิกคิ้ว
“ ฉันกล้าพูดได้เลยว่าไม่มีทางใช้เวทมนตร์ได้อย่างเชี่ยวชาญเท่ากับนายในการเรียนใหม่ ๆ อย่างแน่นอน”
“ นายพูดเกินจริงไปหรือเปล่า” อัลเบิร์ตปิดหัวข้อ “อยากลองดื่มไหม” เขาเทครึ่งแก้วให้พวกเขาแต่ละคน
“ รสชาติแปลก ๆ หน่อย แต่ก็ไม่แย่นะ”
“มันให้ความรู้สึกเหมือนเบียร์ แต่มันแตกต่างออกไป”
“นายมีเบียร์หรอ?” อัลเบิร์ตถามอย่างสงสัย
“ จอร์จชอบดื่มมันอย่างลับๆ”
“พูดอย่างกับนายไม่ได้ดื่มมันอย่างลับๆ”
“ อย่างไรก็ตามนายพวกนายไม่ใช่มักเกิ้ล เป็นเรื่องปกติที่จะไม่คุ้นเคยกับการดื่ม” อัลเบิร์ตเข้าใจได้ไม่ยากเช่นเดียวกับการดื่มน้ำฟักทองด้วยตัวเอง
