อัลเบิร์ตไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับตัวเอกในตอนนี้ เขาเข้าฮอกวอตส์เร็วกว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์และเขาควรจะอยู่ในชั้นเรียนเดียวกับพี่น้องวีสลีย์และเซดริกดิกกอรี
โชคดีที่ไม่ได้อยู่กับผู้กอบกู้ อัลเบิร์ตไม่ต้องการมีส่วนร่วมกับพอตเตอร์มากเกินไป
ท้ายที่สุดนั่นคือผู้กอบกู้ เขาเกิดมาพร้อมกับรัศมีโชคร้ายและรัศมีแห่งความตาย หากคนธรรมดาได้รับผลกระทบโดยไม่มีผู้พิทักษ์ออร่าแห่งโชคดีอาจหนาวได้ ถ้ายกตัวอย่างก็เซดริก ดิกกอรี่ถือเป็นตัวอย่างที่ดี
ฝนข้างนอกตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ อัลเบิร์ตลดช่องว่างในหน้าต่างให้แคบลง หลังจากที่เชอร่ากินอิ่มแล้วเธอก็เริ่มเคลิ้มหลับ ท้ายที่สุดแล้วนกฮูกเป็นนกที่ออกหากินเวลากลางคืน
หยิบขนมช็อคโกแลตออกมาจากกระเป๋าแล้วอมไว้ในปากฟังเสียงฝนตกข้างนอกทำให้อัลเบิร์ตอารมณ์ดี
ตราบใดที่เขาไม่เปียกฝนเขาก็ไม่เกลียดฝน
ทางเดินในรถค่อยๆมีชีวิตชีวาขึ้น แต่อัลเบิร์ตปิดประตูห้องและเสียงดังในทางเดินไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเขามากนัก
เปิด “การป้องกันตัวจากศาสตร์มืด” อ่านช้าๆและผ่านช่วงเวลาเล็กน้อยด้วยการอ่าน อัลเบิร์ตได้อ่านหนังสือเล่มนี้มากกว่าหนึ่งครั้งและเขาได้ลองใช้คาถาเหล่านี้
ในความเป็นจริงตลอดช่วงวันหยุดฤดูร้อนอัลเบิร์ตได้ลองใช้คาถาทั้งหมดที่เขารู้จักยกเว้นคำสาปโทษผิดสถานเดียวและแม้แต่ลองใช้คาถาผู้พิทักษ์แต่ผลที่ได้ก็ไม่ประสบความสำเร็จตามที่คาด
“เร็วเข้ารถไฟกำลังจะออก”
