อัลเบิร์ตยังคงพอใจกับนกฮูกตัวนี้อย่างน้อยหลังจากที่เขาสอนซ้ำ ๆ เชอร่าก็ไม่เคยนำเหยื่อกลับมาที่บ้าน
เขาเชื่อว่าคุณแม่เดซี่ของเขาคงไม่ชอบเห็นหนูตายขณะทำความสะอาดห้องของเขา
เชอร่าร้องอย่างเหนื่อยล้าแล้วจึงเดินเข้าไปในกรงนกเพื่อกินอาหาร มันพร้อมที่จะพักผ่อนโดยไม่แยแสกับเขี้ยวของทอมที่แยกออกมาอยู่ข้างๆมัน
“ อย่าสร้างปัญหานะทอม” อัลเบิร์ตอุ้มแมวขนสั้นขึ้นมาและพาลงไปชั้นล่างเพื่อทานอาหารเช้า
วันนี้เฮิร์บพักผ่อนอยู่ที่บ้าน เขาเพิ่งชอบอ่านเดลี่พรอเฟ็ตและแสดงความสนใจอย่างมากในหนังสือพิมพ์ที่เคลื่อนไหวได้นี้
เดซี่เองก็อ่านเดลี่พรอเฟ็ตโดยหวังว่าจะได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกเวทมนตร์ให้มากขึ้น
“เมื่อเช้าแม่ทำซุปข้าวโพดเป็นพิเศษ” เดซี่ยิ้มและเสิร์ฟซุปชามใหญ่ให้ลูกชายของเธอ เธอรู้ว่าอัลเบิร์ตชอบซุปนี้
“ งั้นหนูก็ไม่จำเป็นต้องดื่มนมใช่มั้ย” นีย่าดูมีความสุขมากเธอเกลียดการดื่มนมทุกวัน
“ แน่นอนว่ายังต้องดื่มจ่ะ” เดซี่วางแก้วนมต่อหน้าลูกสาว
“พี่อัลเบิร์ตได้เรียนรู้เวทมนตร์ใหม่อีกครั้งรึเปล่า” นีย่าเหลือบมองแก้วนมแล้วเปลี่ยนเรื่องเงียบ ๆ
เธอเรียนรู้เคล็ดลับนี้จากอัลเบิร์ต สาวน้อยคนนี้วางแผนที่จะเทแก้วนมลงในชามแมวของทอมเมื่อแม่ของเธอไม่ได้ให้ความสนใจ
“ นีย่า” ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เดซี่เธอปรากฏตัวขึ้นข้างหลังลูกสาวของเธอโดยเอามือเท้าสะเอวและจ้องมองนิยา
