“แม่คะหนูกำลังเตรียมอาหารเช้าให้ทอม ทอมชอบนมมากๆเลย” นีย่ารีบแก้ตัวอย่างรวดเร็ว
“งั้นเหรอ ไม่เป็นไรดีนะที่แม่ยังมีอยู่อีกแก้ว^^” เดซี่รินนมอีกแก้วแล้ววางตรงหน้าลูกสาวของเธอโดยไม่ลืมที่จะพูดว่า “อย่าลืมดื่มให้หมดนะ”
“หนูเกลียดการที่ต้องดื่มนมทุกวัน” นีย่าอดไม่ได้ที่จะบ่น
“อัลเบิร์ตเองก็ไม่ได้ดื่มมันทุกวันเหมือนกันเหรอ” เดซี่เตือนว่า “พี่เขาไม่เห็นเคยบ่น”
“ นี่มันแตกต่างหนูไม่เคยเห็นพี่อัลเบิร์ตมีปัญหาเรื่องการกินมาตั้งแต่เด็ก ๆ ” นีย่ารู้สึกหดหู่เล็กน้อย ครอบครัวชอบใช้อัลเบิร์ตขัดขวางเธอเสมอ “แม่ไม่สามารถเปรียบเทียบพี่กับหนูได้เสมอไป มันเป็นกรณีพิเศษ”
“เมื่อก่อนพี่ชายของลูกไม่เคยชอบชีสเลย” เดซี่เลิกคิ้วและพูดว่า “อย่างไรก็ตามตอนนี้เขากินชีสได้แล้ว”
“โกหก!” นีย่าไม่เชื่อเลยเพราะแพนเค้กมันฝรั่งของอัลเบิร์ตมีชีสและแฮมจำนวนมาก
“มันเป็นเรื่องจริงอัลเบิร์ตไม่ชอบชีสบางชนิดและโดยเฉพาะอย่างยิ่งอันที่มีรสชาติเข้มข้นเขาจะไม่ยอมกินมันเลย” เฮิร์บยังพบว่ามันน่าสนใจมาก เขาคิดถึงลูกชายของเขา อัลเบิร์ตไม่จู้จี้จุกจิกเรื่องกินแม้แต่น้อย ขนาดที่ว่าอาหารที่กินได้ยากเขาก็ยังคงกินมัน
“เด็กที่ไม่จู้จี้จุกจิกเรื่องกินจะสูงขึ้น” อัลเบิร์ตกล่าวโดยไม่ลังเล
“หนูจะอยากโตขนาดนี้เพื่ออะไร” นีย่าโต้กลับ
“เธอจะสวยขึ้นถ้าเธอโตขึ้น” อัลเบิร์ตเตือนว่า “ดูแม่เป็นตัวอย่าง”
