“และนอกจากนี้ยังมีการสูญเสียทางจิตของผมมีค่าประมาณ..” ทรูแมนกำหมัดแน่น “100 เกลเลียน”
“ขอโทษนจริงๆที่ทำให้เธอตกใจจากข้อผิดพลาดของเรา แต่ค่าความเสียหายทางจิตใจ … มันไม่เคยมีมาก่อน” แนทลีย์เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ
“ผมไม่ยอมรับคำขอโทษของคุณ คุณช่างไม่มีความจริงใจเลย” ทรูแมนพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “คุณคิดว่าผมเป็นแค่เด็ก แล้วคุณก็กลั่นแกล้งได้ง่ายๆงั้นเหรอ?”
แนทลีย์และดัมเบิลดอร์มองหน้ากัน
“ผมคิดว่ามันเป็นการชดเชยที่ดีมาก คุณสุภาพบุรุษผมอยู่ที่นั่นตอนที่ทรูแมนกระโดดเข้ามาหาผมหลังจากอ่านจดหมายนั่น ผมถึงกับสงสัยว่าเขากำลังจะกลายเป็นบ้า ผมต้องใช้เวลานานในการทำให้เขาสงบลงและแนะนำให้เขาเขียนเรื่องนี้ส่งให้เดลี่พรอเฟ็ต” อัลเบิร์ตมองคนสองคนตรงหน้าเขาอย่างสงบนิ่งโดยไม่มีความกลัวใด ๆ บอกตามตรงว่าเขาไม่ชอบกระทรวงเวทมนตร์อย่างน้อยที่สุดเมื่ออ่านนิยายและยิ่งไปกว่านั้นหลังจากได้เห็นว่ากระทรวงจัดการอย่างไรกับปัญหาที่เกิดขึ้น
สำหรับความผิดพลาดครั้งใหญ่เช่นนี้อย่างน้อยก็ต้องขอโทษอย่างจริงใจต่อคุณ มันจะเป็นยังไงถ้ามีไอ้สารเลวคนนึงเดินมาตบหน้าคุณแล้วเดินจากไปง่ายๆ
เมื่อพูดถึงการแต่งตัวของพวกเขา ก็เป็นเพียงกลุ่มคนที่ใช้พลังอำนาจของพวกเขาเพียงเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่โวลเดอมอร์จะเป็นเหมือนผี
