“นอกจากนี้ผมยังคิดว่าคำขอโทษของคุณไม่จริงใจ” อัลเบิร์ตเหล่ตาและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมเคยเห็นผู้ใหญ่อย่างคุณคนหนึ่ง มันคือในอดีตครูของผมเธอเองก็เป็นแบบนี้เลย ไร้ความรับผิดชอบ”
ใบหน้าของแนทลีย์กลายเป็นดำคล้ำ
“ แน่นอนคุณสามารถปฏิบัติกับพวกเราเหมือนเด็กได้” อัลเบิร์ตหัวเราะอย่างกะทันหันและตบบ่าทรูแมน “คนบางคนก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่สนใจมากหรอกครับเชิญกลับไปได้เลย ผมจะติดต่อคุณผ่านนกฮูกบางทีเราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาด้านการเรียนรู้มารยาทได้”
แนทลีย์จากไปโดยมีใบหน้าดำคล้ำเขาไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร
“ งั้นก็ลาก่อนนะครับอาจารย์ใหญ่” อัลเบิร์ตพยักหน้าเล็กน้อยให้ดัมเบิลดอร์ “ขอบคุณมากที่ช่วยทรูแมนแก้ปัญหานี้ถ้าเขาถูกไล่ออกเพราะผม ผมคงจะรู้สึกผิดกับมันมาก”
“ลาก่อนนะคุณแอนเดอร์สันและคุณทรูแมน” อาจารย์ใหญ่ดัมเบิลดอร์ก็จากไป
“ เจ้านั่นน่ารำคาญจริงๆ” ทรูแมนกำหมัดแน่นและพูดว่า “ท่าทางแบบนั้นน่ารำคาญจนฉันอยากจะชกเขาแรง ๆ ”
“นายต้องการเขียนถึงเดลี่พรอเฟ็ตไหม” อัลเบิร์ตยิ้มและมองไปที่ทรูแมนหลังจากดัมเบิลดอร์จากไป
ตอนนี้เขาทีภารกิจที่เรียกว่า “ความไม่พอใจของทรูแมน”เด้งขึ้นมาในหน้าต่างระบบ
“ใช่มันจะต้องถูกเปิดโปง”
“อย่าลืมว่าเงินที่จะได้รับครึ่งหนึ่งของรางวัลเป็นของฉันนะ” อัลเบิร์ตไม่กลัวที่จะสร้างปัญหาเลย รางวัลสำหรับภารกิจนี้ประกอบด้วยคะแนนประสบการณ์ 3000 คะแนนและอีก 25 เกลเลียน