ผมค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าหามอนสเตอร์เบื้องหน้า เจ้าแบทเทินโทรลล์ ตัวนี้ใหญ่ กว่าโทรลล์ตัวแรกที่พวกเราเคยเจอเพียงเล็กน้อย แต่มันดูปราดเปรียวกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ในมือของมันถือกะบองยักษ์ที่ดูเหมือนโค่นต้นไม้มาทั้งต้นเพื่อทำเป็นอาวุธ แถมตามตัวยังมีรอยสักสีแดงประหลาดลามไปทั่วผิวหนัง
ครั้งนี้ผมตัดสินใจแล้วว่าจะลองสู้กับมันแบบ แฟร์ๆ ดูสักตั้ง
ผมสัมผัสได้ถึงคลื่นมานาที่ปะทุออกมาจากร่างของมัน ก่อนที่กะบองยักษ์จะถูกเหวี่ยงเข้าใส่พร้อมเสียงคำรามกึกก้องกัมปนาท
การโจมตีนั้นรวดเร็วอย่างน่าประทับใจ และอยู่ในระดับที่ผมควรจะหลบได้ไม่ยาก... ทว่าผมเลือกที่จะไม่หลบ
ผมอัดมานาเคลือบใบดาบเพื่อป้องกันไม่ให้มันพังยับเยินจากการปะทะ พร้อมกับเปิดใช้งานทักษะ การจัดสรรพลังงานจลน์ ขั้นสูงสุดเท่าที่จะทำได้
ตึง!
อาวุธของเราปะทะกันอย่างจัง แทนที่แขนของผมจะหักสะบั้นลงในทันที ผมกลับสัมผัสได้ว่าแรงทำลายล้างมหาศาลนั้นอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วเพราะถูกทักษะของผมดูดซับเอาไว้
ถึงอย่างนั้นมันก็ยังหนักหน่วงจนผมต้องกัดฟันครางออกมาภายใต้แรงกดดันอันมหาศาล