ใช่ครับ ผมตบหน้าไอ้หมาผู้น่าสงสารตัวนั้นเข้าเต็มรักจนมันเซถลาเสียอาการ ผมไม่รอช้า ซ้ำไปอีกฉาดใหญ่จนมันร่วงลงไปนอนสลบเหมือด
ผมหยิบเศษชิ้นส่วนสุดท้ายของเครื่องรางก็อบลินชาแมนออกมา แล้วจัดการมัดติดกับขนหมาป่าตัวนั้นอย่างประณีต
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมทำแบบนี้ เพราะผมตั้งใจจะใช้พวกมันช่วยเบี่ยงเบนความสนใจจาก เจ้าหมีเถ้าถ่านเฮงซวยนั่น จนถึงตอนนี้ก็น่าจะมีหมาป่าสัก 7 ตัวแล้วล่ะที่วิ่งพล่านอยู่ในป่าพร้อมเศษเครื่องรางติดตัว
หรือพวกมันจะทำหล่นหายไปแล้วก็ช่างเถอะ แค่เอาไอ้ของอัปมงคลนี่ไปให้ไกลตัวผมก็พอ
“สรุปแกคืออะไรกันแน่เนี่ย? อุปกรณ์ติดตามตัวหรือไง?”
ผมบ่นพึมพำพลางพิจารณาเจ้าเศษเครื่องราง
เอาเถอะ… ช่างมัน ผมลุกขึ้นยืนแล้วตัดสินใจปล่อยให้หมาป่าดวงกุดตัวนั้นรอดตายไป แต่อาจจะแอบลูบหัวมันด้วยความเอ็นดูไปสักสองสามทีก่อนจากมาละนะ
[แบทเทินโทรลล์ เลเวล 9]
ผมรักษาจังหวะการไหลเวียนของมานาให้คงที่ทั้งในร่างกายและใบดาบ พร้อมจะเปิดใช้งาน การสั่นพ้อง ได้ทุกเสี้ยววินาที