ดูเหมือนทางฝั่งนั้นจะไปได้สวย ผมเลยเลิกสนใจการต่อสู้ภาพรวมแล้วหันมาโฟกัสคู่ต่อสู้ของตัวเองแทน เอาล่ะ… ดูซิว่าใครโผล่มา
[ก็อบลินวอริเออร์ – เลเวล 5]
มันมีรอยแผลบาดเจ็บติดตัวเล็กน้อย ก่อนหน้านี้พวกเราเห็นก็อบลินกลุ่มหนึ่งกำลังนัวเนียสู้กับโทรลล์อยู่พอดี เลยถือโอกาสเข้าแทรกแซงหวังจะปิดบัญชีพวกมันทั้งหมดในคราวเดียว
ครั้งนี้ผมอยากลองต่อสู้โดยไม่ใช่มานาดูบ้าง ผมอยากรู้ว่าด้วยความห่างชั้นของเลเวล และทักษะต่อสู้ที่ผมมีในตอนนี้จะสามารถรับมือกับมอนสเตอร์เลเวล 5 ได้ไหม
เมื่อสำรวจคู่ต่อสู้จนพอใจ ผมก็เริ่มเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างแล้ววาดลูกเตะเข้าใส่เจ้าก็อบลินทันที แต่ที่น่าแปลกใจคือมันกลับใช้ฝ่ามือบล็อกลูกเตะของผมไว้ได้ แถมยังทิ้งรอยข่วนลึกไว้ที่หน้าแข้งในจังหวะที่ผมชักขากลับด้วย
ทันทีหลังจากนั้น มันก็พุ่งเข้าใส่ผมพร้อมอ้าปากคำรามกว้าง
ผมฉากหลบไปด้านข้าง แต่มันกลับขว้างมีดดักทางที่ผมกำลังจะเคลื่อนไปได้อย่างแม่นยำ จากนั้นด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ มันพุ่งทะยานเข้าหาผมด้วยท่าสี่ขา ใช้แขนช่วยส่งตัวให้พุ่งแรงขึ้นราวกับสัตว์ป่า