แทนที่จะหลบต่อ ผมเลือกที่จะปัดมีดทิ้งด้วยดาบแล้วตวัดฟันสวนกลับไป แต่เจ้าตัวเขียวกลับมุดหลบใต้คมดาบได้อย่างพอดิบพอดี
นี่มันอะไรกันเนี่ย ไอ้ตัวนี้มันเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้หรือไง?
ผมแทงเข่าใส่ แต่มันก็บล็อกไว้ได้อีกครั้ง แถมยังอาศัยแรงของผมส่งตัวเองถอยหลังหนีพลางทิ้งรอยข่วนไว้รอบเข่าผมเพิ่มอีกรอย
โอเค… เริ่มจะตลกเกินไปแล้วนะ
ผมปล่อยให้มานาไหลผ่านวงจรทั่วร่างแล้วพุ่งเข้าใส่มันในจังหวะเดียว
เจ้าก๊อบลินเตรียมรับมือผมโดยการชักมีดเล่มที่สองออกมา ครั้งนี้ผมไม่พลาด ผมคว้าข้อมือมันไว้ได้แน่น ก่อนจะเหวี่ยงมันไปกระแทกกับต้นไม้เต็มแรง
ร่างของมันกระทบไม้ดัง กร๊อบ! สนั่นป่า
ก่อนที่มันจะได้มีโอกาสพักหายใจ ผมก็พุ่งเข้าซ้ำฟันดาบใส่ทันที ไม่น่าเชื่อว่ามันจะยังหลบได้อีกด้วยการทิ้งตัวลงไปนั่งกับพื้น!
แต่นั้นก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้มากนักหรอก เข่าซ้ายของผมกระแทกเข้าที่ข้างขมับของมันเต็มรัก ขณะที่มันกำลังมึนงงพยายามพยุงตัวขึ้น ผมก็แทงดาบทะลุอกมันปิดฉากทันที
[คุณสังหารก็อบลินวอริเออร์ – เลเวล 5 สำเร็จ]