“เราน่าจะเดินได้สัก 5 ถึง 7 ชั่วโมง หลังจากนั้นคงต้องหาที่ปักหลักสร้างแนวป้องกัน ถ้าเหลือเวลาไว้สักสองสามชั่วโมงก่อนมืดก็น่าจะพอ”
เมื่อการหารือหลักจบลงและเหลือเพียงรายละเอียดปลีกย่อย ผมก็เริ่มเข้าสู่สภาวะสมาธิเพื่อฝึกฝนทักษะ การควบคุมมานา ต่อทันที
ข้อดีของการมีวงจรมานาคือตอนนี้ทักษะ การสั่นพ้อง ของผมใช้งานง่ายขึ้นเยอะ แถมยังคงสภาพไว้ได้นานกว่าเดิมหลายเท่า
ผมเหลือบมองปลายนิ้วตัวเองที่มีใบมีดมานาบางเฉียบก่อตัวขึ้นรอบๆ เมื่อผมพยายามเร่งการสั่นพ้องของใบมีด ความยากจะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่มันก็ยังอยู่ในระดับที่พอจะรับมือไหว ใบมีดมานาสั่นไหวอย่างรุนแรงขณะที่ผมพยายามประคองมันไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนมันจะสลายตัวไป
สถิติใหม่! อีกนิดเดียวผมก็น่าจะเคลือบมานาลงบนใบดาบสั้นได้ทั้งเล่มแล้ว ไม่เหมือนก่อนหน้าที่ทำได้แค่ส่วนปลาย แถมยังสลายไปเร็วเกินจนใช้งานจริงได้ยากเย็น
ในขณะที่ผมกำลังจดจ่ออยู่นั้น เทสก็สะกิดไหล่ผมเบาๆ พอเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าทุกคนกำลังจ้องมองผมเป็นตาเดียว… นี่ผมพลาดอะไรสำคัญไปหรือเปล่า?
“เฮ้อ…”
แฮดวินถอนหายใจยาวเหยียดจนไหล่ห่อ
