สายตาของผมสบเข้ากับดวงตาของหมีเถ้าถ่านครู่หนึ่ง ชั่วขณะนั้นมันเมินเฉยต่อเสียงกรีดร้องใต้ฝ่าเท้าของมันโดยสิ้นเชิง
แต่เพียงไม่นานมันก็ค่อยๆ หันกลับไปมองอีธานอย่างช้าๆ บาเรียสีฟ้านั่นแตกสลายลงทันทีในวินาทีที่อุ้งเท้าของมอนสเตอร์แตะต้องมัน ราวกับเป็นเพียงแผ่นแก้วบางๆ เท่านั้น
กร๊อบ!
อุ้งเท้ามหึมาเหยียบขยี้ลงบนมือซ้ายของอีธาน โล่มานาที่เจ้าตัวพยายามเรียกออกมาวาบขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะพังทลายลงเหมือนเศษแก้ว
หมีร้ายก้มลงฝังคมเขี้ยวเข้าที่มืออีกข้างของเขาแล้วสะบัดกระชากอย่างแรง เสียงกล้ามเนื้อและเอ็นที่ฉีกขาดดัง แว่วมาถึงหูคนฟัง พร้อมกับอวัยวะที่หลุดกระเด็นออกไปในพริบตา
อีธานยังคงแผดร้องสุดเสียง เขายังมีชีวิตและสติครบถ้วนในขณะที่หมีเถ้าถ่านค่อยๆ เคี้ยวหมับที่มือของเขาอย่างเชื่องช้า มันก้มมองดูชายที่ดิ้นพล่านอยู่ใต้ฝ่าเท้าด้วยความสงสัย ราวกับกำลังสำรวจของเล่นที่ยังส่งเสียงได้
จากนั้นมันก็ก้มตัวลงฝังเขี้ยวลงบนหน้าท้องของเขาแล้วฉีกทึ้งออกมาคำโต ผมมั่นใจเลยว่าเสียงกรีดร้องที่โหยหวนราวกับไม่ได้มาจากมนุษย์ในวินาทีนั้นจะตามหลอกหลอนผมไปจนวันตาย
