ทว่าทันทีที่หมัดของเขากระทบเข้ากับใบหน้า มานาที่ผมควบแน่นไว้เพื่อเสริมพลังป้องกันกลับสลายหายไปดื้อๆ สภาวะสมาธิที่เคยนิ่งสงบหลุดลอยไปในพริบตา
วินาทีนั้นหัวใจของผมหล่นวูบ ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวดจากหมัด แต่เป็นความตื่นตระหนกที่เส้นมานาซึ่งเคยไหลเวียนพลันตีบตันและนิ่งสนิทราวกับถูกแช่แข็ง ร่างกายที่เคยทรงพลังกลับอ่อนแอลงทันที
ความว่างเปล่าที่เข้าจู่โจมกะทันหันทำเอาผมช็อกจนแทบลืมหายใจ เมื่อพลังที่เคยพึ่งพามาตลอดถูกตัดขาดไปดื้อๆ
ก่อนที่ผมจะทันตั้งตัว เขาก็ซัดเข้าที่หน้าผมซ้ำอีกครั้งจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด ผมพยายามจะดึงสมาธิ และรวบรวมมานาอีกครั้ง แต่มันกลับไร้ผล
คราวนี้เขาคว้าไหล่ผมไว้แน่นแล้วแทงเข่าเข้าที่ท้องอย่างจัง แรงปะทะนั้นหนักหน่วงจนลมหายใจแทบหลุดออกจากปอด ความเจ็บปวดแล่นพล่านจนรู้สึกแสบร้อนในช่องท้องราวกับอวัยวะภายในกำลังถูกบดขยี้
ผมพยายามหอบหายใจอย่างยากลำบากเพื่อประคองสติที่เหลืออยู่ พร้อมกับปัดป้องลูกเตะของเขาไว้ได้หวุดหวิดก่อนจะโยกหลบหมัดเหวี่ยงที่ตามมา
