ผมซุ่มนิ่งอยู่บนกิ่งไม้ ร่างกายพรางไปด้วยโคลนเย็นชืด สายตาจับจ้องไปที่ร่างมหึมาของเจ้าโทรลล์ซึ่งขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ใต้เท้าพอดี
ในวินาทีนั้น เทสจงใจส่งเสียงดังมาจากจุดซ่อนตัวเพื่อดึงความสนใจ สัตว์ร้ายหยุดกึก มันหันขวับพร้อมดมกลิ่นไปทางต้นเสียงทันที ตาผมละ!
[สมาธิ]
[การควบคุมมานา]
ผมเปิดใช้งานทักษะพร้อมกัน จิตใจดิ่งเข้าสู่สภาวะสงบนิ่งอย่างลึกซึ้ง ทุกเสียงรอบข้างเงียบหายไป เหลือเพียงเป้าหมายตรงหน้าเท่านั้น ผมกระชับกระบองเหล็กในมือแน่น ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ
เสียงกิ่งไม้ไหวทำให้มันรู้ตัวและเงยหน้าขึ้นสบตาผมด้วยแววตาดุร้าย
แต่ก่อนที่มันจะทันได้ขยับตัว หอกนำวิถีของเทสก็พุ่งแหวกอากาศมาด้วยความแม่นยำระดับจับวาง ปักทะลุเข้าดวงตาซ้ายของมันอย่างจัง!
“โฮก!”
เจ้าโทรลล์คำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด มันยกมือทั้งสองข้างขึ้นกุมใบหน้าตามสัญชาตญาณ ทำให้หอกเล่มที่สองที่พุ่งตามมาถูกปัดกระเด็นไปโดยไม่สร้างรอยแผล
เจ้าโทรลล์ตั้งตัวได้เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ มันใช้ตาข้างที่เหลือถลึงมองไปยังจุดที่หอกพุ่งมา ก่อนจะถีบตัวพุ่งเข้าใส่พุ่มไม้ที่เทสซ่อนตัวอยู่ด้วยความบ้าคลั่ง
ผมยกยิ้ม… ทุกอย่างยังเป็นไปตามแผน
