บทที่ 31 ความสงบที่ไม่น่าไว้วางใจ
ยอดเยี่ยมไปเลย… เจ้าดวงอาทิตย์จอมปลอมสองดวงนั่นกลับมาประดับฟ้าให้พวกเราได้ยลโฉมกันอีกแล้ว มันช่างเป็นอะไรที่ดูประหลาดพิลึกมาก
หลังจากที่ต้องจมอยู่กับความมืดมาทั้งวันโดยมีเพียงแสงเหนือคอยประคองความสว่าง จู่ๆ เจ้าดวงอาทิตย์สองดวงนั่นก็โผล่พรวดขึ้นมาดื้อๆ เล่นเอาพวกเราตาพร่าปรับตัวแทบไม่ทัน
ท้องฟ้าตอนนี้ ดูเหมือนกับตอนที่เราก้าวเท้าเข้ามาในระดับนรกเฮงซวยนี่ ครั้งแรกไม่มีผิดเพี้ยน
แต่ก่อนที่แสงสว่างจะกลับมา พวกเราต้องรับมือกับการจู่โจมของพวกก็อบลินอีกระลอก ประมาณ 15 ตัวได้
นำโดย ก็อบลินชาแมน เลเวล 5 ตัวหนึ่ง แต่เจ้านั่นก็ตายอนาถเหมือนจงใจมาแจกแต้ม เจ้าชาแมนตัวนั้นโดน เทสสอยร่วงตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มร่ายมนตร์ด้วยซ้ำ
ตอนที่มันเพิ่งจะก้าวเท้าเข้ามาในลานโล่ง มันก็โดนหอกที่พุ่งแหวกอากาศมาด้วยความเร็วผิดปกติ หรือจะเรียกว่ามิสไซล์นำวิถีก็คงไม่เกินไปนัก ปักทะลุอกมันจนร่างตรึงติดกับพื้นดิน
จริงๆ ผมรักทักษะ สมาธิของผมมากนะ แต่ว่า… ให้ตายเถอะ! ผมต้องไปประจบใครถึงจะได้ทักษะขี้โกงแบบนั้นมาบ้าง?
