แม้ผิวหนังส่วนอื่นของมันจะหนาจนเจาะไม่เข้า แต่บริเวณข้อพับหลังขานั้นอ่อนนุ่มเพื่อให้มันเคลื่อนไหวได้ และนั่นคือจุดตายที่ผมเล็งไว้
คมดาบกรีดลึกลงไปในเนื้อจนเลือดสีเข้มสาดกระเซ็น เจ้าโทรลล์คำรามลั่นพยายามจะใช้มือมหึมาคว้าตัวผม แต่การเคลื่อนไหวของมันช้าลงอย่างเห็นได้ชัดจากอาการบาดเจ็บที่หัว
ผมหลบหลีกการโจมตีอันเงอะงะของมันได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะอ้อมไปจัดการข้อพับขาอีกข้างจนมันเสียหลัก
ตอนนี้สภาพของเจ้าโทรลล์ยักษ์ดูไม่ได้เลย ดวงตาข้างหนึ่งบอดสนิท เลือดไหลทะลักออกมาจากจมูกและปากซึ่งเป็นผลจากการที่สมองถูกกระแทกอย่างหนัก
เมื่อเห็นโอกาสเผด็จศึกปรากฏขึ้นตรงหน้า ผมจึงตะโกนออกไปสุดเสียง
“เทส!”
เทสที่ซุ่มรอจังหวะอยู่โผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ เธอพยักหน้าให้ผมเป็นสัญญาณก่อนจะระดมขว้างหอกเข้าใส่ไม่ยั้ง คราวนี้เธอใส่สุดแรงโดยไม่สนว่าหอกไม้จะหักพังไปเท่าไหร่
หอกพุ่งแหวกอากาศเข้าหาเจ้าโทรลล์ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงหวีดหวิว
สัตว์ร้ายคำรามลั่น มันยกมือมหึมาขึ้นกำบังตัว ทันทีที่หอกปะทะกับผิวหนังหนาเตอะ ด้ามหอกก็หักสะบั้นเศษไม้กระเด็นกระจายไปทั่ว
