งอยู่ทุกวัน จึงไม่มีเวลาฝึกยุทธ์อย่างเพียงพอ แล้วเขาจะอยู่ได้อีกนานเท่าใดกัน
เมื่อโอรสสวรรค์มีพระราชโองการออกไป แต่ละท้องที่ในแผ่นดินก็จัดการกันอย่างรวดเร็ว บวกกับค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ตั้งอยู่แต่ละแห่งเริ่มมีการใช้งานในเชิงพาณิชย์แล้ว ทำให้มีปัญญาชนและหญิงงามเดินทางมายังเมืองหลวง
งานชุมนุมใหญ่ยังไม่เริ่มขึ้น เมืองหลวงก็คึกคักไม่ธรรมดาแล้ว ถนนทุกสายล้วนมีกลุ่มปัญญาชนร่ายบทกวีสร้างความสำราญกัน หอต่างๆ ยิ่งมีเสียงเพลงแสนออดอ้อนดังออกมา อาณาจักรแสนสำราญที่เจียงซิ่งต้องการเริ่มปรากฏเค้าโครงให้เห็นในเมืองหลวงแล้ว
พวกไป๋ฉีทั้งสามตนก็เข้าไปเที่ยวเล่นหาความสำราญในเมืองบ่อยครั้ง ในวันนี้มู่หลิงลั่วกลับมาที่เขามังกรผงาด ที่แท้ตระกูลมู่ก็ได้รับเชิญให้มาด้วย ตระกูลมู่ซื้อจวนในเมืองหลวงแล้ว แต่ในเมื่อนางกลับมาก็ย่อมต้องมาอยู่เป็นเพื่อนเจียงฉางเซิง
“เมืองหลวงครึกครื้นจริงๆ เชียว บนถนนใหญ่ล้วนเต็มไปด้วยการแสดงวิชายุทธ์หลากหลายประเภท และยังมีการเขียนอักษร แสดงสัตว์ปีศาจ ขายกระดูกวิเศษของสัตว์อสูร โชคดีที่เมืองหลวงมีขนาดกว้างใหญ่เพียงพอ”
มู่หลิงลั่วนั่งอยู่ข้างๆ เจียงฉางเซิงและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แม้แต่คนนิสัยเย็นชาเช่นนางก็ยังรู้สึกแปลกใหม่กับเมืองหลวงที่ครึกครื้นเช่นนี้
เมืองหลวงขยายอาณาเขตออกไปทุกปี เวลานี้มีขนาดใหญ่กว่าแต่แรกสิบเท่าแล้ว ยังมีคนเคยพูดติดตลกว่าหากเป็นดังนี้ต่อไป รัฐชื่อคงต้องเปลี่ยนชื่
