เจ้าโทรลล์คำรามลั่นด้วยความเจ็บปวดปนสิ้นหวัง ก่อนจะหันกลับมามองผมอีกรอบ มันหายใจหอบถี่ น้ำลายไหลนองปาก และทำท่าเหมือนจะกัดผมอยู่ตลอดเวลา
ผมไม่เปิดโอกาสให้มันได้ทำตามใจ ฟาดมือมันซ้ำอีกครั้งจนกระดูกแหลกละเอียด ส่วนเทสกับเควินก็ยังคงกระหน่ำแทงมันจากด้านหลังไม่หยุด
ครั้งนี้โทรลล์ไม่หันกลับไปสนใจด้านหลังอีก แต่มันจ้องเขม็งมาที่ผมด้วยดวงตาของสัตว์ป่าที่ถูกต้อนจนจนมุม พลางพ่นลมหายใจคาวเลือดออกมา
ด้วยทักษะ การรับรู้มานา ผมสัมผัสได้ว่าเทสกำลังรวบรวมมานาจำนวนมหาศาลไว้ที่ปลายหอก ทันใดนั้น หอกของเเธอรก็ฝังลึกลงไปในต้นคอของโทรลล์จนมิดด้าม
เลือดข้นคลักสีคล้ำเริ่มทะลักออกมาจากปากมัน สัตว์ประหลาดพยายามจะยันขาขึ้นด้วยพลังเฮือกสุดท้าย แต่มันกลับเซถลาและล้มคว่ำหน้าคะมำลงพื้นดังก้อง
เมื่อสบโอกาสฆ่า ผมก็เร่งมานาให้ไหลเวียนทั่วร่าง ก้าวเข้าประชิดอย่างรวดเร็วแล้วเงื้อกระบองฟาดเข้าที่ข้างหัวของมันด้วยพลังทั้งหมดที่มี
หนึ่งครั้ง! สองครั้ง! สามครั้ง! สี่ครั้ง!
ผมฟาดซ้ำๆ ไปหลายครั้งจนเลิกนับ เลือดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนตัวผมทุกครั้งที่กระบองเหล็กหวดลงไป เสียงคำรามแผดสนั่นของมันดังรดแก้วหูจนหูอื้ออึง