การอัปเลเวลทักษะ การรับรู้มานา และ การควบคุมมานา น่าจะเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ผมค้นพบว่าเธอทำอะไรกับสมองของผมไว้ แต่มันต้องใช้เวลา ในระหว่างนี้ผมจึงตัดสินใจว่าจะอยู่ห่างจากเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
หลังจากผ่านไปสามชั่วโมง
แคสเซียนกับโดมินิก หนูทดลอง ที่ดื่มน้ำลงไปก่อนดูเหมือนจะยังสบายดี ผมจึงตัดสินใจดื่มน้ำเข้าไปอึกใหญ่
รสชาติของมันกลับไม่ได้สดชื่นอย่างที่หวัง มันมีกลิ่น และรสสัมผัสฝาดเถื่อนเหมือนมีน้ำมันเบนซินปนอยู่…
นี่เป็นอีกเรื่องที่ผมจดไว้ในใจว่าเจ้าคู่หูหนูทดลองนั่นจะต้องชดใช้ ผมรู้ว่าคราบน้ำมันในถังมันล้างออกยาก แต่พวกเขาก็ควรพยายามให้มากกว่านี้หน่อยไม่ใช่หรือไง?
แต่เอาเถอะ อย่างน้อยมันก็ช่วยดับกระหายได้ดีกว่าไม่มีอะไรดื่ม ผมดื่มจนพอใจก่อนจะแบ่งส่วนหนึ่งไปให้เทส และกรอกใส่ขวดส่วนตัวไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน
แน่นอนว่ามีคนจำนวนไม่น้อยเริ่มโวยวายเรื่องส่วนแบ่งน้ำ แต่นั่นไม่ใช่ธุระของผม มันเป็นปัญหาที่แฮดวินต้องไปปวดหัวจัดการเอาเอง
