ที่หางตา ผมสังเกตเห็นเจ้าคอร์กี้ที่ชื่อบิสกิตกำลังคาบเนื้อกวางดิบชิ้นเล็กๆ ที่ร่วงลงมาตอนแฮดวินถลกหนัง อยู่ในปากของมัน สุนัขตัวน้อยพยายามจะเคี้ยวแต่มันคงเหนียวเกินไปสำหรับลูกหมา
สุดท้ายมันเลยใช้วิธีกลืนลงไปดื้อๆ แล้ววิ่งเห่าเจี๊ยวจ๊าวกลับไปหาคนกลุ่มใหญ่ ดูเหมือนเราจะมี หนูทดลอง เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิตซะแล้วสิ
หลังจากบ่นและกังวลกันอยู่นาน ในที่สุดคนอื่นๆ ก็เริ่มลงมือกินเนื้อต้มกันบ้าง ตอนนี้ผมทำเพียงแค่รอ... ถ้าผ่านไปสักพักแล้วคนพวกนั้นไม่เป็นอะไร ผมถึงจะเริ่มกิน
และแน่นอนว่าผมต้องได้ส่วนแบ่งที่น่าพอใจ รวมถึงส่วนของเทสที่เป็นคนล่ามันมาด้วย ซึ่งผมเดาได้เลยว่าต้องมีเสียงด่าทอตามมาแน่ แต่นั่นก็ไม่ใช่หน้าที่ผมอีกนั่นแหละ เป็นหน้าที่ผู้นำอย่างแฮดวินที่ต้องหาวิธีไกล่เกลี่ยเอาเอง
ผมกระดกน้ำเข้าปากอีกอึก เจ้าบิสกิตก็วิ่งรี่เข้ามาหาผม ในขณะที่เจ้าของของมันยังคงบ่นกระปอดกระแปดอยู่กับกลุ่มคน
บิสกิตสูดดมกลิ่นและเห่าเบาๆ พลางเอาจมูกมาชนขาผม หางสั้นกุดส่ายไปมาอย่างร่าเริง จนดูเหมือนมันกำลังส่ายก้นมากกว่า และตามประสาคอร์กี้หน้าทะเล้น มันดูเหมือนกำลังยิ้มยิงฟันให้ผมอยู่
