บทที่ 13 ซุ่มโจมตี
พวกเราเดินตามแฮดวินไปโดยทิ้งระยะห่างอย่างเป็นระบบจนกลายเป็นสัญชาตญาณ ผมคุมทางซ้าย เดนี่อยู่ทางขวา และมีโชอี้คอยระวังหลัง
หลังจากเดินไปได้เพียงไม่กี่นาที แฮดวินก็ส่งสัญญาณให้หยุด เขาชี้มือไปข้างหน้าเยื้องไปทางซ้ายเล็กน้อย ผมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด เพราะในสายตาของผมกลับมองไม่เห็นอะไรเลย
ทว่าเพียงครู่เดียว ใบไม้ที่อยู่ห่างออกไปราวห้าสิบเมตรก็เริ่มสั่นไหว…
ศัตรูอยู่เบื้องหน้า!
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เสียงร้องเตือนของโชอี้ก็ดังมาจากด้านหลัง พวกมันปรากฏตัวขึ้นล้อมเราไว้ทุกทิศทาง ก็อบลินร่างสีเขียวแยกเขี้ยวคำรามขู่ในลำคอ มีทั้งเลเวล 2 สองตัว เลเวล 3 สองตัว และตัวที่อันตรายที่สุดคือ ก็อบลิน ชาแมน เลเวล 5
สถานการณ์เลวร้ายเข้าขั้นวิกฤต ในขณะที่ผมกำลังประเมินทางหนีทีไล่ ฝันร้ายที่แท้จริงก็คลานตามออกมาจากหลังชาแมน หมาป่าขนาดเท่ารถยนต์ตัวหนึ่งปรากฏกายขึ้น พร้อมข้อความเหนือหัวที่ทำให้ผมชาวาบไปทั้งตัว
[หมาป่าคืนชีพ เลเวล 2]
