แต่เจ้าหมาป่ากลับไม่ชะงักเลยสักนิด กระสุนทำได้เพียงฉีกเนื้อให้กระเด็นออกไป แต่มันกลับไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด และไม่มีเลือดไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว
เมื่อรู้ว่ากระสุนไร้ผล แฮดวินจึงเปลี่ยนไปคว้าหอกแทน
ขณะที่ระยะห่างหดสั้นลง ผมเก็บมีดแล้วกำท่อเหล็กด้วยสองมือมั่น ปล่อยให้มานาไหลเวียนไปทั่วร่าง จดจ่อพลังทั้งหมดไปที่หัวไหล่และเอว ผมเกร็งหน้าท้อง บิดตัวส่งแรง และเหวี่ยงวงสวิงสุดแรงเกิด!
หมาป่าพุ่งผ่านตัวผมไปหมายจะปลิดชีพแฮดวิน
แต่จังหวะนั้นเอง…
เปรี้ยง!
ท่อเหล็กฟาดเข้าที่ขาหน้าของมันอย่างจังจนเสียงกระดูกหักดังสนั่นป่า
อาวุธในมือผมบิดเบี้ยวผิดรูปทันที เจ้าหมาป่าเสียหลักซวนเซฟุบลงเพราะขาที่หักพับ แต่มันกลับไม่มีเสียงร้องโหยหวนแม้แต่คำเดียว แฮดวินไม่ปล่อยโอกาสหลุดลอย เขารีบใช้หอกแทงซ้ำเข้าใส่ทันที
เมื่อเห็นดังนั้นผมจึงแยกตัวออกมาอยู่ด้านหลังของทั้งสามคน อ้อมไปทางซ้ายเพื่อมุ่งหน้าไปจัดการพวกที่เหลือ
ตอนนี้มีดกลับมาอยู่ในมือผมอีกครั้ง และมานายังคงพลุ่งพล่านอยู่ในร่างกาย ใจจริงผมอยากจะออมพลังไว้ แต่สถานการณ์ตรงหน้าบีบคั้นเกินกว่าจะกั๊กพลังไว้ได้
