ีอู๋จวินรับพลังได้ ต้องใช้ความคิดและเวลามากจริงๆ
ดีที่เขาสามารถสั่งให้เจียงเชอช่วยหาสมุนไพรที่ตนต้องการได้ นี่แหละคือข้อดีของการปกป้องราชวงศ์หนึ่ง หากต้องการสิ่งใดสามารถใช้กำลังของแคว้นไปตามหาได้ ส่วนเขาก็สามารถประหยัดเวลาไปฝึกวิชาได้อย่างเต็มที่
มหาเทพผู้ขจัดทุกข์เข็ญ เจ้าแห่งตำหนักยมโลก
ปีไทเหอที่ห้าสิบ ผ่านไปสองปีแล้วนับจากเจ็ดจอมปีศาจล้มตาย ในช่วงสองปี เจียงฉางเซิงมีแต้มเซ่นไหว้เพิ่มขึ้นพุ่งพรวด
เผ่ามนุษย์ที่เขาเคยช่วยไว้ต่างเผยแผ่ความแข็งแกร่งและคุณงามความดีของเขา เพราะไม่รู้ชื่อของเขาจึงขนานนามเขาว่า มหาเทพผู้ขจัดทุกข์เข็ญ
ในช่วงสองปีนี้เขาไม่ได้ให้ร่างแยกออกไปขยายคัมภีร์ภูผาสมุทรและคันฉ่องฟ้าดิน หากแต่ตั้งใจฝึกวิชาและให้ร่างแยกหลอมโอสถ
เขาเป็นห่วงว่าเผ่าปีศาจจะบุกเต็มกำลัง การมีสองสุดยอดสมบัติอยู่ในมือจะปลอดภัยกว่า
ผ่านไปสองปี ในที่สุดร่างแยกก็ปรุงโอสถหลอมกายาจากเลือดเนื้อจอมปีศาจได้สำเร็จ ศพทั้งเจ็ดยังคงถูกวิชามหาน้ำแข็งผนึกเทพผนึกไว้อยู่ภายในโลกแห่งมรรคา
เจียงฉางเซิงเรียกมู่หลิงลั่วกับชิงเออร์มาให้พวกนางหลอมกายาด้วยกัน ขณะเดียวกันเขายังปรุงโอสถหลอมกายาจอมปีศาจจำนวนไม่น้อยแจกจ่ายให้อารามมังกรผงาดและเจียงเชอ
เจียงเชอกำลังบ่มเพาะพละกำลังของสกุลเจียง แม้จะถือครองอำนาจราชวงศ์ แต่พลังปราณย่อมไม่อาจอ่อนแอ ครั้นวิถียุทธ์ของราชวงศ์กับวิถียุทธ์ของตระกูลต่างกันมากแล้ว จู่ๆ มรรคาจารย์
