เร็วขนาดนี้เชียวหรือ
เผชิญหน้ากับกระบี่เทพจิตวิญญาณที่โจมตีมาอย่างรวดเร็ว เจ็ดจอมปีศาจต่างก็ปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของตนออกมา ปราณปีศาจทะยานขึ้นฟ้า!
สั่นสะเทือนฟ้าดิน!
กระบี่สวรรค์พิภพสามสิบหกเล่มรวมตัวเป็นค่ายกระบี่จักรวาลตะวันจันทราสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่ถูกพลังปีศาจของเจ็ดจอมปีศาจทำลายลงได้
ทะเลเมฆเคลื่อนตัวอย่างรุนแรงเกิดเป็นคลื่นเมฆชัดสาดไปทั่วฟ้าดิน ยังไม่ถึงสามลมหายใจ ค่ายกลกระบี่สุริยันจันทร์สวรรค์พิภพก็สงบลง
ในค่ายกลเจ็ดจอมปีศาจทั้งหมดถูกกระบี่เทพจิตวิญญาณตรึงไว้กับพื้น ร่างกายสั่นระริก กระบี่เทพจิตวิญญาณมีพลังกดทับมหาศาลจนมันลุกขึ้นไม่ได้
วิชามรรคาธรรมชาติขั้นเก้า โจมตีผู้ยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินแน่นอนว่าไม่ใช่ปัญหา!
ที่ไม่ได้สังหารทันทีก็เพราะว่าถ้าตายแบบนี้จะง่ายเกินไปสำหรับพวกมัน
เจียงฉางเซิงค่อยๆ เหาะลงมา คัมภีร์ภูผาสมุทรเปิดออก วิญญาณของเจ็ดจอมปีศาจลอยออกจากร่างอย่างไรซึ่งการควบคุม
พวกมันหันมามองกันและกัน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พวกมันกลัวแล้ว ไม่เข้าใจเลยว่าสิ่งที่ตัวเองเผชิญอยู่คืออะไร เพราะพวกมันไม่เคยเผชิญเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาไม่สามารถดึงวิญญาณของมันออกมาได้
“เจ้าเป็นใครกันแน่”
“ปล่อยพวกเราไปเถอะ! พวกเราจะไม่กล้าอีกแล้ว…”
“เป็นไปได้อย่างไร… นี่คือร่างวิญญาณของข้า”
“น่าชังนัก…”
เจ็ดจอมปีศาจมีปฏิกิริยาแตกต่างกัน บ้างก็ร้องขอชีวิต บ้า
