็น ‘ภาระ’ อันหนักอึ้งบนหน้าอกของเธอ! ตอนที่เธอนอนสลบอยู่เขายังไม่ทันสังเกต แต่พอเจ้าตัววิ่งกระเพื่อมเข้ามา ภาระก้อนมหึมานั้นก็เด้งดึ๋งต้านแรงโน้มถ่วง ปริมาณความจุของมันช่างอลังการขัดกับไซส์มินิของร่างกายนางอย่างสิ้นเชิง
แต่ก็นะ… คงไม่มีผู้ชายหน้าไหนบนโลกปฏิเสธความไม่สมส่วนแบบนี้หรอก
“คุณไม่ได้รักษาอาจารย์ฉันพลาดใช่ไหม?” ไป๋จิ้งเบรกดังเอี๊ยดหยุดอยู่ตรงหน้า แววตาเต็มไปด้วยความกังวล
ภาระอันหนักอึ้งก็เบรกกึกหยุดกระเพื่อมเช่นกัน
ลั่วหยางกระแอมไอแห้งๆ เรียกสติ “ศาสตราจารย์ซูปลอดภัยแล้วครับ เดี๋ยวก็คงเดินออกมา”
ไป๋จิ้งพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก “ทำเอาลุ้นแทบตาย”
ทว่าจู่ๆ เธอก็เหมือนจะจับสังเกตอะไรได้ จึงหรี่ตาถามต่อ “หมอลั่ว คำถามเมื่อกี้ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร ทำไมคุณถึงทิ้งช่วงตั้งนานกว่าจะตอบฉันล่ะ? คุณมีความลับอะไรปิดบัง หรือว่ากำลังคิดมิดีมิร้ายอะไรอยู่กันแน่?”
ลั่วหยาง “…”
“ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวจ้องหน้าเขาเขม็ง วิญญาณนักสืบประทับร่างอีกรอบ
ลั่วหยางขมับเต้นตุบๆ “เอ่อ ไว้ค่อยเคลียร์กันนะ ผมต้องรีบไปรักษาคนอื่นต่อ”
พูดจบเขาก็ใส่เกียร์หมาชิ่งหนีทันที
ปัดโธ่เว้ย! ลูกผู้ชายคนหนึ่งเผลอโดนแรงดึงดูดทางเพศ
