จางจื้อหงุดหงิดจนแทบคลั่ง ต่อให้ยืนตากแดดเปรี้ยงๆ ก็ยังรู้สึกเหมือนเนื้อตัวกำลังจะขึ้นรา
ตำแหน่งหัวหน้าแผนกโรคติดต่อของโรงพยาบาลฮว๋าซีทำให้เขาต้องแบกรับความคาดหวังจากเบื้องบน นำทีมลงพื้นที่สนับสนุนเมืองลั่วเฉิง แต่ใครจะไปคิดว่าปัญหายังไม่ทันแก้ ลูกทีมระดับผู้เชี่ยวชาญกลับมาติดเชื้อไปซะเองหนึ่งคน หนำซ้ำตัวเขาที่เป็นถึงหัวหน้าทีมยังดูไม่ออกด้วยซ้ำว่ามันคือไวรัสบ้าอะไร ขืนเป็นแบบนี้จะเอาหน้าที่ไหนไปเขียนรายงาน แล้วความฝันที่จะได้เลื่อนขั้นเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ปลิวหายไปกับสายลมเลยหรือไง
ซ้ำร้าย ในจังหวะหน้าสิ่วหน้าขวาน หม่าจงหัวดันบอกว่าไปเชิญ ‘หมอเทวะ’ ที่ไหนก็ไม่รู้มาช่วย
หมอเทวะบ้าบออะไรกัน นี่มันเคราะห์ซ้ำกรรมซัดชัดๆ
ระหว่างที่จางจื้อกำลังด่าทออยู่ในใจ หม่าจงหัวก็พาคนสองคนเดินเข้ามาพอดี
สายตาของเขาพุ่งเป้าไปที่เยี่ยอี้หมิง สัญชาตญาณบอกทันทีว่าไอ้หมอเทวะจอมปลอมต้องเป็นตาเฒ่าร่างผอมคนนี้แน่ สมองเริ่มประมวลผลหาวิธีไล่ตะเพิดอีกฝ่ายออกไปให้พ้นทาง ขืนปล่อยให้หมอผีที่ไหนไม่รู้มาแก้ปัญหาจนสำเร็จ หน้าตาและชื่อเสียงในวงการแพทย์ของเขาก็คงป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี
หม่าจงหัวเพิ่งจะอ้าปากแนะนำตัวพร้อม
