ะค่ะ”
“อ้อ… ครับ”
ลั่วหยางเดินตามแผ่นหลังเย้ายวนของแม่ม่ายสาวไปติดๆ
ลับหลังผู้เป็นแม่ ซ่งเหม่ยฉีก็แอบชูนิ้วโป้งกดไลก์ให้ลั่วหยางรัวๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี ลั่วหยางเห็นดังนั้นจึงหันไปกดเสียงต่ำกระซิบขู่
“เหม่ยฉี… เดี๋ยวพรุ่งนี้ลุงจะไปเหมาแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์มาฝากหนูสักสิบเล่มเลยดีไหม”
ซ่งเหม่ยฉี “…”
รอยยิ้มแป้นแล้นเมื่อครู่… ค่อยๆ หุบลงจนจางหายไปในพริบตา
