ี่ยังไม่ลากแกเข้าตารางตอนนี้ เพราะอยากให้พี่เยี่ยเป็นคนตัดสินใจ จุดธูปภาวนาให้พี่เยี่ยยังเหลือเยื่อใยกับตระกูลแกก็แล้วกัน ไม่งั้นก็ล้างก้นรอเข้าไปนอนดมขี้ในคุกได้เลย”
ซ่งตงหมิงก้มหน้างุด “ฉันผิดไปแล้ว… ฉันผิดไปแล้ว”
นักท่องเที่ยวรอบๆ เริ่มหันมามอง บางคนยกสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายรูป เยี่ยจือเห็นทุกอย่างจบลงจึงหันหลังเดินจากไปเงียบๆ
ลั่วหยางไม่ได้หันไปมอง แต่โสตประสาทกลับจับเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ไกลออกไปได้ชัดเจน มุมปากเขาขยับเป็นรอยยิ้มขมขื่น
เขาพอเข้าใจว่าทำไมเยี่ยจือถึงมาแอบดูการ ‘เจรจา’ แม่ม่ายสาวสวยพ่วงมรดกหมื่นล้าน ผู้ชายหน้าไหนเข้าหาเธอก็ต้องตั้งการ์ดป้องกันตัวเป็นธรรมดา แต่เข้าใจก็เรื่องนึง ความรู้สึกแย่ก็อีกเรื่อง เพราะตั้งแต่ต้นเขาตั้งใจช่วยเธอด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่เคยหวังผลประโยชน์อะไรเลยสักนิด
“ฉะ… ฉันลุกได้หรือยัง” ซ่งตงหมิงเงยหน้าถามเสียงอ่อย
ลั่วหยางถูกดึงสติกลับมา เขาปรายตามองสวะตรงหน้าด้วยสายตารังเกียจปิดไม่มิด “ไสหัวไป”
ซ่งตงหมิงลนลานตะเกียกตะกายลุกขึ้น จ้ำอ้าวหนีตายทันที พอทิ้งห่างไปได้สักเจ็ดแปดก้าว มันก็หันขวับกลับมาถลึงตามอง สีหน้าอาฆาตมาดร้ายสุดขีด
“กลับมานี่” ลั่วหยางกร
