อีกคน
“คุณเจียง ไปกันเถอะ การรักษามีแค่หมอก็พอแล้ว”
เจียงเยว่ปรายตามองเยี่ยจือแวบหนึ่ง
เยี่ยจืออ่านเกมลั่วหยางออกทะลุปรุโปร่ง เธอจึงเปลี่ยนคำพูดลื่นไหล “ถ้าอย่างนั้นฉันไม่ไปแล้วกัน คุณระวังตัวด้วยนะ”
ลั่วหยางพยักหน้ารับ
รถหรูแล่นฉิวไปตามท้องถนน
เจียงเยว่รับหน้าที่สารถี ลั่วหยางนั่งเบาะหน้าข้างคนขับ
การจราจรบนถนนเฉ่าถังติดขัดสาหัส รถสปอร์ตราคาเหยียบสิบล้านวิ่งอืดอาดยิ่งกว่ามอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
ลั่วหยางหลับตาพิงเบาะ ทว่าในหัวกลับอัดแน่นไปด้วยบทสวดและสัญลักษณ์อักขระ
นั่นคือวิชาสื่อวิญญาณบรรพกาล
จนถึงตอนนี้ เขายังรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดบ้าบอโคตรๆ เริ่มตั้งแต่ซ่งเหม่ยฉีโผล่มา จับได้ว่าหวังซุ่นลี่เล่นชู้กับเหลียงหง พอโดนเทก็ต้องมาอาศัยใบบุญบ้านเยี่ยจือซุกหัวนอน แล้วยังบังเอิญสุดขีดที่ได้มาเจอหน้ากากของปรมาจารย์อิ๋งหมา
แต่นี่มันคือความบังเอิญจริงๆ น่ะหรือ
ไม่มีทางรู้ได้เลย
ลึกๆ แล้วเขารู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง คอยต้อนและบิดเส้นทางชีวิตของเขาให้หักมุมไปอย่างสิ้นเชิง
“หมอเทวะลั่ว คุ้มไหม” เจียงเยว่เอ่ยทำลายความเงียบ
ลั่วหยางลืมตา ปรายมองบอดี้การ์ดสาว “อะไรคุ้ม”
“ที่คุณออกห
