้งเลยล่ะ หมอลั่ว… ไม่สิ ไม่ใช่ ฉันต้องเรียกคุณว่าหมอเทวะถึงจะถูก ขาฉันตายสนิทมาสามปีเต็ม วันนี้เป็นครั้งแรกที่สัมผัสได้ถึงความเจ็บ วิชาแพทย์ของคุณมันเหนือชั้นจริงๆ รีบรักษาต่อเถอะ วิธีของคุณมันได้ผลชะงัดนัก”
ลั่วหยางปัดมือเบาๆ “ผมไม่ใช่หมอเถื่อนที่แค่เอาเงินฟาดหัวแล้วจะได้ลัดคิว คุณหลิวอย่าเพิ่งใจร้อน ผมยังมีคนไข้ตัวน้อยรออยู่ เชิญคุณนั่งรอไปก่อนก็แล้วกัน”
“ไม่มีปัญหา จะนานแค่ไหนฉันก็รอได้” ท่าทีหยิ่งผยองของหลิวโย่วสุ่ยเมื่อครู่พลิกกลับตาลปัตรเป็นนอบน้อมอย่างผิดหูผิดตา
ลั่วหยางหันไปพยักหน้ากับเยี่ยจือ “พี่เยี่ย ไปพาเหม่ยฉีออกมาเถอะ ผมจะลงเข็มให้หนูน้อยเอง”
“กลางโถงรับแขกนี่เลยเหรอ” เยี่ยจือลังเล เธอไม่อยากให้ลูกสาวต้องมาเจอสภาพแวดล้อมน่าอึดอัดกับพวกหน้าเนื้อใจเสือตระกูลซ่ง
ลั่วหยางพยักหน้า ก่อนจะลอบปรายตามองไปทางหลิวโย่วสุ่ยเป็นนัย
เยี่ยจือฉลาดพอที่จะเดาทางออก ลั่วหยางตั้งใจเปิดคลินิกโชว์ออฟให้หลิวโย่วสุ่ยประจักษ์ถึงวิชาแพทย์อันเหนือชั้น คนเขี้ยวลากดินอย่างหลิวโย่วสุ่ย ถ้าไม่เห็นเหยื่อชิ้นโตย่อมไม่มีทางปล่อยเหยี่ยว ต้องใช้วิธีนี้เท่านั้นถึงจะซื้อใจและบีบให้ตาเฒ่าทรงอิทธิพลยอมออกโรงเป็นโล่กำบ
