รวมทั้งผู้เฒ่าความลับสวรรค์ที่เรียกเจียงฉางเชิงมาด้วย ทุกคนถูกดูดเลือดจนหมดตัว พลังชีวิตขาดสะบั้น
จักรพรรดิยุทธ์ยังคงมีชีวิตอยู่แต่เขาก็อ่อนแรงเต็มทนแล้ว ร่างกายผ่ายผอมเหมือนกิ่งไม้แห้ง สีหน้าซีดเผือด ร่างกายที่ซีดขาวของเขาทอดสายตามองร่างที่อยู่สูงขึ้นไปบนอากาศ
เมฆอัสนีครื้นครั่นปิดแผ่นฟ้าบังตะวัน แสงตะวันแรงกล้าสายหนึ่งทะลุผ่านทะเลเมฆ ภายใต้แสงตะวันสว่างจับตานั้นมีร่างน่าเกรงขามร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่บนฟากฟ้า
จักรพรรดิยุทธ์เผยรอยยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก พึมพำว่า
“มหาจักรพรรดิ นำพาความปรารถนาอันแสนยาวนานของเกาะจักรพรรดิยุทธ์ไปแล้วลงมือเถิด”
สิ้นเสียง เขาก็ค่อยๆ ล้มลงเหมือนกับผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ ของเกาะจักรพรรดิยุทธ์ ล้มลงบนแผ่นดินที่พวกเขาอยู่มากว่าครึ่งชีวิต
ท่ามกลางแสงตะวัน บุรุษในชุดคลุมดำผู้หนึ่งกำลังดูดกลืนปราณวิญญาณยุทธ์ แผงอกของเขาขยับขึ้นลงอย่างต่อเนื่องและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับจังหวะที่เขาหายใจ ร่างกายของเขาสูงใหญ่กำยำนัก แม้ไม่อาจเทียบเท่าสัตว์ปีศาจแต่มีความเด็ดเดี่ยวอย่างหนึ่งที่ยากจะจินตนาการได้ ราวกับเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในผืนปฐพี และสามารถแบกรับทั้งใต้หล้าไว้ได้
มหาจักรพรรดิอูเหริน!
เขาผมเผ่ายุ่งเหยิง ชายเสื้อคลุมสีดำบนตัวขาดรุ่ยไปหมดแล้ว แต่แม้จะเป็นดังนี้ ยามสวมอยู่บนตัวเขากลับประหนึ่งชุดคลุมมังกร มีความสงางามที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เขาลืมตาขึ้น ดวงตาทั้งคู่
