ที่มันพร้อมกัน เจ้าตัวน้อยหน้าแดง เงยหน้ามองฟ้า เหมือนคุยโม้มากไป…
“การใช้กำลังแบบนี้ไม่มีความหมาย แพ้ พวกเขาก็คิดว่าตนถูก ชนะ พวกนายจะถูกตำรวจพาไป พวกเขาจะแค่โกรธเพราะถูกต่อยตี แต่ไม่คิดว่าความคิดตนผิด” ในที่สุดฟางเจิ้งก็พูดขึ้น
“อาจารย์ แล้วพวกเราควรทำยังไงดี?” หมาป่าเดียวดายถามอย่างไม่พอใจ มันมีภาพจำต่อหลี่เสวี่ยอิงที่ดีมาก มันจึงยืนหยัดอยู่ข้างหลี่เสวี่ยอิงอย่างแน่วแน่ไม่เปลี่ยนแปลง มิหนำซ้ำหนังเรื่องนี้ก็ดีจริงๆ
“นายจะทำอะไรได้? อาจารย์จะทำอะไรได้? นายจะคุมตัวทุกคนไปดูหนังได้ไหม? มีเวลาก็กลับไปสวดมนต์ช่วยอวยพรให้สีกาหลี่เถอะ” ฟางเจิ้งตอบ
ระหว่างทางกลับ ฟางเจิ้งไม่ได้นั่งรถหยางหวา ลิงเมารถ ขึ้นไปเป็นการทรมานหยางหวาอีกซึ่งไม่ดีนัก ไม่ว่าหยางหวาจะเชิญอย่างไรก็ไม่นั่งไปแล้ว สุดท้ายฟางเจิ้งนั่งในรถบัสใหญ่…
ระหว่างทางพวกชาวบ้านไม่พอใจนัก แต่ละคนบ่นพึมพำ
“ไอ้เด็กพวกนี้นี่ ดูยังไม่เคยดูเลยก็มาว่าหนังล่มเมืองไม่สนุก หนังพ่อมันที่ต่างประเทศสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“เมื่อกี้ฉันได้ยินไอ้เด็กคนหนึ่งบอกว่าเห็นหนังล่มเมืองเข้าฉายแล้วเลยมาซื้อตั๋วดูชิ่งสั่งตายโดยเฉพาะเลย แม่ง เป็นคนยังไงกันวะ?”
“ดูแ
