นเดินบนเส้นทางหยาง ผีเดินบนเส้นทางหยิน คนโบราณเชื่อว่าใต้น้ำมืดทึบยากจะส่องสว่าง เงามืดเปียกชื้นประหนึ่งนรกในโลกความตาย ดังนั้นจึงคิดว่านี่คือเส้นทางหยินและเป็นเส้นทางผี คืนนี้ผีออกมาท่องยามราตรีเลยหลงทางได้ง่าย ถ้าไม่กลับยมโลกจะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนและพบกับหายนะ ดังนั้นจึงจุดไฟช่วยส่องเส้นทางกลับให้พวกเขา พาพวกเขามุ่งหน้าไปรายงานตัวที่ยมโลก บางแห่งยังเตรียมเรือวิญญาณกับบ้านวิญญาณด้วย เรือวิญญาณบรรทุกวิญญาณไปถึงยมโลกได้โดยตรง บ้านวิญญาณให้พวกเขามีที่อยู่อาศัยข้างล่าง แต่พวกเราไม่มีฐานะขนาดนั้นเลยไม่มี…
ส่วนไฟดับแล้วทำไมพวกเขาถึงดีใจนั้น เพราะไฟดับก็หมายความว่ามีวิญญาณถูกส่งไปแล้ว” ฟางเจิ้งอธิบายด้วยเสียงเบา
ลิงเข้าใจแจ่มแจ้ง ทว่านัยน์ตายังคงมีความสงสัยอีกมาก
วางไฟลงน้ำเป็นการส่งวิญญาณไปแล้ว พิธีอุลลัมพนะครั้งใหญ่เป็นอันสิ้นสุด ฟางเจิ้งรีบนั่งรถจักรยานยนต์ไปหมู่บ้านอื่น ครบรอบหนึ่งแล้วจนตอนที่เขากลับมาอีกครั้งฟ้าสว่างเรืองรอง เขากำลังเดินบนเส้นทางขึ้นเขา ในที่สุดลิงก็ถามข้อสงสัยในใจ “อาจารย์ ท่านเคยบอกว่าผีอยู่ในใจ…ความจริงแล้วท่านไม่เชื่อว่าโลกนี้มีผี แล้วทำไมถึงยังจัดพิธีอุลลัมพนะอีก? ในเมื่อไ
