นายกลับว่าอาจารย์ไม่ดีกับนาย ความจริงอาจารย์ดีกับนายที่สุด เขาพานายลงเขาบ่อยที่สุด แม้จะให้นายตักน้ำทำอาหาร แต่ทุกครั้งนายจะได้กินของอร่อยมากที่สุด…” ลิงพูดถึงตรงนี้ก็ตบบ่าเด็กแดง “วัดเราเล็กเกินไป ครัวเล็กยิ่งกว่า หม้อใหญ่ใบหนึ่ง เครื่องครัวและฟืนก็กินพื้นที่ไปมาก วางอีกเตียงก็เป็นขีดจำกัดแล้ว…แน่นอน ถ้านายอยากนอนเตียงจริงๆ ศิษย์พี่นอนเปลก็ได้ แต่ว่าเปลนั่นเล็กไปหน่อยจริงๆ…แต่ถ้าวางบนพื้น ศิษย์พี่ก็ยังพอใช้ได้…”
“ใครว่าจะแลกกับท่าน? ฝันไปเถอะ!” เด็กแดงตอบทันที ถลึงตามองทีหนึ่งแล้วกอดเปลไว้ราวกับสมบัติล้ำค่า วิ่งเข้าครัวไปแขวนมันลอยสูงขึ้น ก่อนกระโดดเข้าไปนอนในเปล ไม่ใหญ่ไม่เล็กกำลังดี! ทำเหมาะกับตัวเขาจริงๆ!
ไผ่หนาวมีความเย็นสบายในตัวเองอยู่แล้ว นอนแกว่งไกวในนั้นมีสายลมเบาๆ พัดมาพร้อมกับความเย็นของไผ่หนาว พริบตาเดียวไอร้อนในฤดูร้อนระอุก็หายไปมากกว่าครึ่ง! ฟินสุดๆ!
ลิงนอนหมอบข้างเปลพลางว่า “ศิษย์น้อง นายไม่รังเกียจแล้วหรือ?”
“รังเกียจ! แต่ข้าไม่อยากสิ้นเปลือง!” เด็กแดงกระโดดออกมาจากเปล ส่ายศีรษะเดินไป “อาจารย์ก็ยังเป็นพวกตัวร้าย แต่การสิ้นเปลืองน่าละอาย ข้าจะร้ายเหมือนเขาไม่ได้
