้าไม่สน เตียงนี่ของข้า!”
แก๊ง! ฟางเจิ้งชูมีดถางป่าขึ้นฟันไปยังศีรษะเด็กแดง พลันเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นมา ฟางเจิ้งลองมานานแล้ว ศีรษะเจ้าเด็กนี่ไม่รู้ทำมาจากอะไร ใช้อะไรตีก็ไม่มีประโยชน์ เสียงแก๊งดังขึ้น แม้แต่ขนเด็กแดงยังไม่ร่วง ฟางเจิ้งเลยตีเด็กแดงตามอำเภอใจขึ้นเรื่อยๆ หยิบอะไรได้ก็ใช้อันนั้น…บางครั้งตีจนเสพติด ซ้ำยังตีออกมาเป็นจังหวะเสียง…
เด็กแดงกุมหัวพลางพูดอย่างคับอกคับใจ “อาจารย์ ท่านทำอะไร?”
“ไม่ได้ทำอะไร เตียงนี่ไม่ได้ให้นาย นี่ของจิ้งเจิน” ฟางเจิ้งตอบ
………………………………………..…..
