มีแบบแกด้วยเหรอ? เล่าปี่จะเชิญขงเบ้งยังต้องไปเยือนด้วยความจริงใจหลายครั้ง แต่แกมาขอของ ทำไมถึงขอแบบนี้?”
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็งุนงง เอ่ยถาม “ขอของ? ขออะไร?”
ซ่งเอ้อโก่วเล่าเรื่องของก่วนเสียงเฟิงให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่ก่วนเสียงเฟิงดูถูกขาเป๋หม่าทั้งหมด ก่วนเสียงเฟิงฟังตอนแรกยังคิดว่าซ่งเอ้อโก่วช่วยพูดให้ แต่ฟังไปฟังมาชักแปลกๆ แม้จะเป็นความจริง ทว่าทำไมต้องเลือกพูดสิ่งไม่ดีด้วย! จึงถลึงตาดื้อดึง อยากจะฉีกทึ้งไอ้บ้านี่ใจจะขาด!
เดิมทีฟางเจิ้งไม่รู้ว่าเจียงโจวทำอะไร พอได้ยินซ่งเอ้อโก่วพูดแบบนี้ถึงรู้ว่าเจียงโจวเป็นอาจารย์แกะสลัก ดูท่าคงมีภูมิหลังไม่เบาด้วย พอนึกถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งยิ้มให้ก่วนเสียงเฟิง “ประสกอยากได้ไผ่หนาวเพื่อเอาไปให้อาจารย์?”
ก่วนเสียงเฟิงเห็นฟางเจิ้งยิ้มเจิดจรัสและอบอุ่นแบบนี้ก็ถอนหายใจโล่งอก คิดในใจว่า ‘ดูท่าเรื่องนี้คงสำเร็จแน่’ ดังนั้นเขาเลยพยักหน้าถี่ๆ “ครับ รบกวนไต้ซือสนับสนุนด้วย”
ฟางเจิ้งยิ้มอบอุ่น ตอบเรียบๆ ว่า “ไม่ให้!”
“เอ่อ…” ก่วนเสียงเฟิงตาค้าง แคะหูดูด้วยคิดว่าฟังผิดไป
“จิ้งซิน ส่งแขก” ฟางเจิ้งพูดจบก็หมุนตัวกลับทำงานไผ่ต่อ เตรียมจะทำเตียง ส่วนจะให้ไผ่หนาวกับก่วนเสียงเฟิง? ต
