ลก เขาไม่ได้ติดค้างก่วนเสียงเฟิง ในทางตรงข้ามเจียงโจวติดค้างชีวิตฟางเจิ้ง! แถมยังติดค้างอาหารและที่พักชาวบ้าน…เขาติดค้างหนี้ แต่ศิษย์เขาไม่ยอมแม้แต่ชี้แนะการแกะสลักให้ชาวบ้าน คุณลักษณะแบบนี้ ฟางเจิ้งจะให้ไผ่หนาวก่วนเสียงเฟิงได้อย่างไร?
เด็กแดงได้ยินดังนั้นพลันยิ้มร่าเริง วิ่งเข้ามาอย่างว่านอนสอนง่าย ชี้ไปข้างนอกพลางตะโกนเสียงดัง “ประสก เชิญ!”
“นี่…ฉันไม่ไป!” ก่วนเสียงเฟิงปะทุอารมณ์ร้ายของวัยเช่นกัน อากาศร้อนตอนบ่ายสอง เขาฝ่าดวงตะวันที่ร้อนที่สุดของวันขึ้นเขามา แทบจะนอนราบอยู่แล้ว แต่อีกฝ่ายเอ่ยประโยคเดียวก็จะไล่เขาไป? อย่าหวัง!
“เจ้าไม่ไป? คิดให้ดีล่ะ ตอนนี้ข้าเชิญเจ้าไป ถ้าเจ้ายังทำตัวไร้ยางอาย ข้าจะเรียกให้ศิษย์พี่ข้ามาเชิญเจ้าออกไป” เด็กแดงกอดอกพลางทำเสียงขึ้นจมูกสองที
“ใครมาฉันก็ไม่ไปทั้งนั้น!” ก่วนเสียงเฟิงแค่นเสียงขึ้นจมูกสองทีพลางมองแผ่นหลังฟางเจิ้ง เอ่ยด้วยความแน่วแน่อย่างยิ่ง
“ความกล้าหาญน่าชมเชย แกดื้อดึงอยู่นี่แหละ ฉันไปก่อนล่ะ” ซ่งเอ้อโก่วฟังน้ำเสียงเด็กแดงแล้วพลันเข้าใจความหมายจึงหนีไป
ก่วนเสียงเฟิงงงงัน ขมวดคิ้วแน่น ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ใครกันถึงน่าตกใจขนาดนี้? หรือว่าเขากล้าทำร้ายคน?
“ศิษย
