ะในใจ ตั้งแต่เล็กจนโตเขาเคยเห็นคนที่แกะสลักมาเยอะมาก ช่างไม้ก็เห็นมาไม่น้อย แต่ใช้มีดถางป่าทำเครื่องเรือน? ล้อเล่นรึเปล่า? มีดใหญ่ขวานใหญ่ใช้ตัดเท่านั้น แล้วจุดที่ละเอียดจะจัดการอย่างไร?
ตอนนี้เอง เด็กดื้อพูดถากถางว่า “อาจารย์ ถ้าข้าจำไม่ผิด ตอนโต๊ะเราพัง ท่านใช้ค้อนตอกตะปูไม่กี่ดอกเองนี่ แถมยังตอกจนแหก…”
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็หน้าแดง กระแอมไอไปที “ตอนนั้นก็คือตอนนั้น ไม่เหมือนกัน หลบไป ไผ่หนาวหนามาก ต้องใช้แรงตรงส่วนรากหน่อย”
“อาจารย์ เหตุใดข้ารู้สึกว่าท่านกำลังผ่าฟืน?”
“ผ่าฟืนอะไร? ตัดมันได้ก็พอแล้ว”
………………………….……
