ู้งูๆ ปลาๆ สอนอะไรไม่ได้ดีนัก เพราะเรื่องนี้เองเขากับถานจวี่กั๋วถึงกับจะดึงผมตัวเองจนหมดหัว
วันนี้มีอาจารย์แกะสลักไม้มาถึงหน้าบ้านเลยเกิดความคิดขึ้น
ดังนั้นหวังโอ้วกุ้ยจึงพยักหน้า “ไผ่หนาวชั้นยอดนี้ให้พวกคุณได้ไม่มีปัญหา แต่ว่าเรื่องนี้ผมจัดการให้ไม่ได้”
“หือ?” ก่วนเสียงเฟิงตะลึงงัน ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าจัดการให้ไม่ได้? หรือว่าซ่งเอ้อโก่วจะพูดความจริง?
“คุณอย่าตกใจไป ถ้าเป็นไผ่หนาวธรรมดา ผมให้คุณได้อยู่แล้ว แต่ไผ่หนาวชั้นยอดมีแค่บยอดเขาเอกดรรชนี นั่นเป็นของหลวงพี่ฟางเจิ้งเจ้าอาวาสวัดเอกดรรชนี เขาไม่พูด ใครก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้” หวังโอ้วกุ้ยตอบ
ก่วนเสียงเฟิงใจสั่น ไม่คิดเลยว่าซ่งเอ้อโก่วจะพูดความจริง แต่ว่าเขาก็ยังเอ่ยด้วยความไม่ยอม “ผู้ใหญ่บ้าน รบกวนช่วยด้วยครับ ไหว้วานทีครับ”
…………………………………
