งเจิ้งกัดฟันตอบ
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี เริ่มจับ!” ระบบเอ่ยต่อ “ติ๊ง! ยินดีด้วย ได้รับทักษะ ‘ทักษะช่างไม้สมาธิ’ ”
“ทักษะช่างไม้สมาธิ? นี่มันอะไร?” ฟางเจิ้งอึ้งงัน เขาเพิ่งเคยได้ยินของแบบนี้เป็นครั้งแรก
“ทักษะช่างไม้สมาธิไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นทักษะแขนงหนึ่ง เป็นหนึ่งในทักษะที่ต้องฝึกฝนก่อนเข้าสู่วงการหลอมวัตถุ หรือก็คืองานฝีมือช่างไม้ขั้นสูงสุดที่คนธรรมดาจะไปถึงได้ พูดง่ายๆ ค คือเรียนอันนี้ จากนี้นายจะเป็นหนึ่งในกรรมกรทำงานเป็นนักการใต้เขาคุนหลุน เป็นยังไง? ซาบซึ้งใจไหม? ตื่นเต้นไหม? ไม่ดีใจหรือ?” ระบบหัวเราะชั่วร้าย
ฟางเจิ้งมองบน อยากจะด่าว่า ‘ไสหัวไป’ แต่ก็ต้องข่มไว้ด้วยคุณธรรมของเขา ถึงอย่างไรด่าไปก็ไม่มีประโยชน์ สู้ไม่ด่าดีกว่า
“ไม่ต้องตื่นเต้น นี่เป็นความสามารถคล้ายๆ กับงานฝีมือ เงื่อนไขความสามารถชนิดนี้อาจไม่ถือว่าสูงมากนัก แต่สถิติที่จะได้ต่ำมาก นายคิดดู นานขนาดนี้แล้ว จับรางวัลมาตั้งหลายครั้ง ง นายจับได้คัมภีร์พุทธองค์มังกรครั้งเดียวเอง” ระบบกล่าว
“แต่ว่ามันไม่มีประโยชน์…” ฟางเจิ้งยิ้มแห้งๆ
“ไม่มีประโยชน์? หึๆ…นั่นเพราะนายไม่รู้จะใช้ยังไงต่างหาก! ทักษะเหล่านี้ไม่มีอันไหนเลยที่ไม่มีประโยชน์ กระทั่งช่วยให้นายได้บุญกุ
