จน อุ้งมือหมียังบวมด้วย…หน้าบวมเพราะถูกฟางเจิ้งตบ อุ้งมือก็บวมเพราะมันตบฟางเจิ้ง! ไม ม่ว่ามองอย่างไร การประชันครั้งนี้ก็เป็นมันที่เสียเปรียบหนัก
หมีดำยกก้นขึ้น ฟางเจิ้งคลานออกมา หัวเราะคิกคักพลางบอก ‘ไม่สู้แล้วเรอะ? อาตมาเพิ่งจะอุ่นเครื่องเอง’
‘ไม่สู้แล้ว แกหนังหนา สู้ไม่ไหว ฉันเสียเปรียบ ไม่เอาแล้ว ฉันยอม’ ครั้งนี้หมีดำยอมจริงๆ ทุกหมัดเข้าเนื้อ แข็งชนแข็งก็แพ้ ไม่มีอะไรให้ไม่ยอมอีก
ดังนั้นคนกับหมีจึงนั่งลงใต้ต้นไม้อีกครั้ง และปรึกษากันถึงเรื่องไร้ยางอาย
ถึงได้มีเหตุการณ์ที่ฟางเจิ้งวิ่งหนีแล้วหมีดำวิ่งตาม เพียงแต่ฟางเจิ้งแค่อยากให้หมีดำขู่พวกลุงต๋าเท่านั้น แก้แค้นที่คนพวกนี้หลอกตน ผลคือหมีดำมีแต่ความเกรี้ยวโกรธ ลงที่ฟ ฟางเจิ้งไม่ได้ก็เอามาลงที่ลุงต๋า พอเดินไป หมีดำใจดำใช้น้ำหนักหลายร้อยจินของมันเหยียบที่ขาลุงต๋าอย่างโหดเหี้ยม ผลคือลุงต๋าขาหัก
คิดไปตั้งมากมาย ในที่สุดหมีดำก็ดึงสติกลับมา “ถะ…ถ้าอย่างนั้นแกอยากให้ฉันทำยังไง?”
“อย่าฆ่าเขา อย่าให้เขาออกไป ที่เหลือแล้วแต่นายเลย” ฟางเจิ้งตอบ
หมีดำได้ยินแบบนั้นพลันคึกคัก ถึงจะกินไม่ได้ แต่เล่นด้วยได้…เหมือนจะไม่เลวเลย! มันจึงพยักหน้าก่อนร้องค
