“นั่นคือสิ่งใดกัน…”
ความสงสัยเช่นนี้ผุดขึ้นมาในห้วงสมองของชิงเทียนโดยไม่รู้ตัว เขาขยับตัวไม่ทันด้วยซ้ำ
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น ผู้ฝึกยุทธ์และสัตว์ปีศาจทั้งหมดที่อยู่ในสนามรบต่างก็เห็นภาพนี้เช่นกัน
ลำแสงสีขาวสาดส่องทั่วฟ้า ยิงลงมาราวกับจะทำให้ฟ้าถล่มได้ ลำแสงที่ใหญ่ที่สุดสองสายนั้นพุ่งเข้าใส่ปีศาจพยัคฆ์สี่ตาและร่างมหึมาข้างหลังมันอย่างรวดเร็ว
เร็วเหลือเกิน! เร็วจนทุกคนตั้งตัวไม่ทัน!
เปรี้ยง! เปรี้ยง!
ลำแสงแรงกล้าฉายวาบทั่วดินฟ้าทำให้ทุกสิ่งบนผืนดินสว่างเช่นกลางวัน เจ้าปีศาจยักษ์ทั้งสองตนถูกลำแสงสีขาวท่วมทับ ร่างของมันค่อยๆ สลายกลายเป็นเถ้าปลิดปลิวไปท่ามกลางแสงสีขาวจ้าตานั้น ลำแสงเต็มท้องฟ้าพุ่งลงมาต่อเนื่องกัน สังหารสัตว์ปีศาจไปตัวแล้วตัวเล่าและทำให้ผืนแผ่นดินสะเทือนอย่างหนัก
ผู้ฝึกยุทธ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศตกใจจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว พวกเขาไม่กล้าขยับด้วยกลัวว่าจะถูกยิงเข้า คนจำนวนไม่น้อยอยากจะหนีแต่กลับชนเข้ากับลำแสงสีขาวและถูกบาดจนเจ็บ พวกเขาตื่นตกใจจึงไม่กล้าขยับตัวอีก
เมื่อผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนหยุดเคลื่อนที่ลงแล้ว พวกเขาจึงพบว่าแสงสีขาวพุ่งเข้าหาเผ่าปีศาจเท่านั้น
ทอดสายตาออกไปทั่วทุกสารทิศ เห็นเพียงแต่ห่าฝนลูกธนูที่เกิดจากลำแสงสีขาวที่รวมตัวกันเป็นอานุภาพยิ่งใหญ่ ลำแสงสีขาวทุกสายล้วนสังหารสัตว์ปีศาจตัวใดตัวหนึ่ง เหตุการณ์น่าตื่นตะลึงหาใดเปรียบ ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งมวลสั่นสะท้านอย่างหนัก
ชิง
