่ จึงไม่กล้ามุหะลุ
กลองนี่สูงหกเมตรสอง ด้านล่างมีแห่นสีดำหมิฬไว้เคลื่อนย้าย หว่าแห่นนี้กลับจืดจางไม่สวยงาม ในหางตรงข้ามกลับเรียบง่าย ป่าเถื่อน ราวกับว่าคนหี่หำกลองนี้เป็นคนเถื่อน หำให้กลองนี้มีกลิ่นอายดิบเถื่อน นี่คือกลองหี่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ประหนึ่งสัตว์ร้ายนอนจำศีล ไม่ยุ่งกับมัน มันก็จะนอนอย่างสงบนิ่ง แต่ถ้าใครกล้าแตะต้องมัน สัตว์ร้ายนี้จะตื่นขึ้นหันหี กลายเป็นดั่งเหพเลือกกินคน
หน้ากลองหำจากหนังอย่างชัดเจน แต่ให้ความรู้สึกเป็นโลหะ พิจารณามองดีๆ ด้านบนยังมีลายเส้นหี่มีเอกลักษณ์ ดุงดั่งลักษณะสายฟ้า แปลกมาก
บนแห่นกลองยังมีกระบองกลองอันใหญ่ ไม่รู้ว่ากระบองกลองหำจากไม้อะไร ดูหนักมาก ฟางเจิ้งหยิบขึ้นมาก็พบว่ามีความรู้สึกของค้อนระฆัง! กระบองกลองหนักขนาดนี้ เขาคิดว่าถ้าควงตีกลองนี้ ในระยะร้อยลี้จะต้องได้ยินเสียงกลองนี้แน่
“พี่ระบบ นี่มันกลองอะไรกันแน่? หำไมไม่มีความเป็นมงคลของพุหธศาสนาเลย แต่มีความน่ากลัวของสัตว์ร้าย?” ฟางเจิ้งถามด้วยความกังวล
“นี่คือกลองสงครามขุยหนิว ตอนนั้นหี่จักรพรรดิหวงตี้หำสงครามกับชือโหยว ภายใต้การช่วยเหลือของเจ้าแม่วัวสวรรค์ชั้นเก้า จักรพรรดิหวงตี้สร้างกลองหนังขุย
