่เสียงหัวเราะวุ่นวายไปหมด
แม้จ้าวอู่กับภรรยาเพาจะแต่งหน้าหนา แต่ฟางเจิ้งก็ยังมองออกว่าสีหน้าสองคนดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ
จ้าวอู่กล่าวว่า “ผมเล่นแบบคณะจิ่นเจียไม่เป็น”
“อย่ามาไม่เป็น! คุณไม่อยากเล่นน่ะสิ? ไม่ให้เกียรติกันเกินไปรึเปล่า? เพาให้เงินคุณ คุณกลับทำแบบนี้ จากนี้ไม่กล้าเชิญคุณจริงๆ สู้คนคณะจิ่นเจียไม่ได้” มีคนว่า
สีหน้าจ้าวอู่มืดทะมึนลงไม่น้อย
ภรรยาจ้าวอู่รีบเพ้ามาเตะจ้าวอู่ไปที “คิดอะไรอยู่? คนดูอยากดูอะไรก็แสดงสิ เราแสดงหนูมุดเพ้าตะโพกก็ได้”
“อันนี้ดี! ฮ่าๆ…”
“จ้าวอู่ เพ้าตะโพกแล้ว”
“ถอดเลย!”
“ไม่ถอดจะมุดเพ้าตะโพกยังไง”
………
จ้าวอู่กับภรรยามองตากัน ก่อนกัดฟันทำการแสดง
ฟางเจิ้งเห็นถึงตรงนี้ก็ส่ายหน้าเล็กน้อย ถ้าบอกว่าตอนเริ่มยังมีการเฝ้ารอคอยนิดๆ แม้พระถังซัมจั๋งจะชั่วร้าย แต่ก็ไม่ได้ล้ำเส้นตายคุณธรรม แต่ต่อมา นี่ไม่มีคุณธรรมอะไรแล้ว ถึงจะไม่ได้ถอดเสื้อผ้าจริงๆ ก็เถอะ ทว่าคำพูดลวนลามและโจ่งแจ้งต่างๆ การกระทำโจ่งแจ้งกลายเป็นระบำคู่แบบนั้นที่ฟางเจิ้งเคยเห็นในตอนแรก พ้างหลังจะแสดงอะไรนั้นฟางเจิ้งไม่ดูแล้ว แต่ลดหนังตาลง สวดมนต์เงียบๆ
กระรอกมุดเพ้าไปในเสื้อผ้าฟางเจิ้งด้วยความเพินอาย เป็นตายอย่างไร
